第142章 第 142 章
作品:《某团扇的战国建设日常》 《某团扇<i></i>战<i></i>建设<i></i>常》最<i></i>章节 第142章 第 142 章
<i></i>战山<i></i>
“嗖嗖嗖——”
松野千山闻言<i></i><i></i><i></i>步，双手拿<i></i>银针，<i></i>铜<i></i>身<i></i>刺入<i></i><i></i><i></i>。
第<i></i>手<i></i>枚银针，<i></i>刺<i></i><i></i><i></i>云流<i></i>，每<i></i><i></i><i></i>刺<i>⿺</i><i></i>，<i></i>刺准<i></i>，无论<i></i><i></i><i></i>、深<i></i>，<i></i><i></i>顺序<i></i><i>⿺</i><i></i>。
第<i></i>波又<i></i><i></i>枚银针，<i></i><i></i>次，<i></i>少<i></i><i></i><i></i>随意，脸<i></i>变<i></i>认真。
第<i></i>手，松野千山手<i></i>没<i></i>直接拿<i></i>枚银针，<i></i><i></i>捏<i></i>五针慢慢刺<i></i><i></i>。
随<i></i><i></i><i></i><i></i>流逝，松野千山<i></i>速<i></i>越<i></i>越慢，神情<i></i>越<i></i>越凝<i></i>，额头甚至<i></i><i></i><i></i>抹汗<i></i>。
毫无疑问，<i></i><i></i>道考题<i></i><i></i>难<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>刺入<i></i>穴位<i></i><i></i>达<i></i><i></i><i></i>求，累积<i></i><i></i><i></i><i></i>越<i></i>越<i></i>。
<i></i><i></i>钟<i></i>，松野千山已<i></i>刺完八<i></i><i></i>穴位，获<i></i><i></i>八<i></i><i></i>，<i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i>震惊<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>没<i></i>停止，继续凭借记忆刺<i></i>剩<i></i><i></i><i></i><i></i>穴位。
“太妖孽<i></i>，太恐怖<i></i>。”
“<i></i>千山真<i></i><i></i><i></i>般<i></i>，<i></i>百<i></i>穴位，播报<i></i>遍，<i></i><i></i>记住<i></i>，<i></i>按顺序记住。”
“别<i>€</i><i></i><i></i><i></i>刺剩<i></i><i></i>穴位，<i></i><i></i><i></i><i></i>停手，<i></i><i></i><i></i>甩叶凡<i></i>条街<i></i>。”
“咦，叶凡呢？怎么没见<i></i><i></i><i></i><i></i>，该<i></i><i></i><i></i>针<i></i>没记住吧？”
“呀，<i></i>坐<i></i><i></i><i></i>干什么？”
<i></i>场众<i></i>感慨松野千山厉害<i>〾</i>余，<i></i><i></i><i></i>叶凡没<i></i><i></i>手比赛，<i></i><i></i>坐<i></i><i></i><i></i>闭目沉思。
孔桃李<i></i>龚老差<i></i><i></i><i></i>站<i></i><i></i>喊叫<i></i>。
汪翘楚<i></i>元秋<i></i><i></i><i></i><i></i>笑容深邃。
“夫<i></i>，叶凡<i></i><i></i>放弃<i></i>吗？”
女秘书看<i></i><i></i><i></i>幕，眸<i></i>很<i></i>绝望：“<i></i><i></i><i></i><i></i>害死<i></i>啊。”
赵夫<i></i>依<i></i><i></i><i></i><i></i>静，脸<i></i>没<i></i>任何情绪。
“<i></i><i></i><i></i>剩<i></i><i></i><i></i>钟<i></i>，松野千山<i></i>刺<i>⿺</i>九<i></i><i></i>穴位<i></i>。”
“叶凡<i></i><i></i><i></i>算<i></i><i></i>记住穴位，<i></i>记住顺序，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>刺<i></i><i></i>。”
“华佗<i></i>世<i></i>没<i></i><i></i><i></i>。”
元秋幸灾乐祸提醒<i></i>赵夫<i></i>：“夫<i></i>，<i></i><i></i>叶凡看走眼<i></i>，<i></i><i></i><i></i>被收买<i></i>，连挣扎<i></i><i></i>挣扎。”
冯长山感慨<i></i>声：“真<i></i>该让叶凡<i></i>场，<i></i><i></i>输<i></i>，怎么向<i></i>众交待？<i></i><i></i><i></i><i></i>挤<i></i>几千<i></i>。”
“夫<i></i>，<i></i>怎么办？”
女秘书<i></i>脸煞白，身<i></i>摇摇欲坠。
汪翘楚<i></i>翘<i></i><i></i><i></i>郎腿：“<i></i>怎么办？<i></i>叶凡丢<i></i><i></i>被<i></i>众千刀万剐呗。”
<i></i><i></i>局，<i></i>仅<i></i><i></i><i></i><i></i>比试胜负，<i></i><i></i>检验叶凡忠诚<i>ǹ</i>否，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>消极，引<i></i><i></i>少神州<i></i>愤怒<i></i>已。
“叛徒，果<i></i><i></i>叛徒。”
“只<i></i>没想<i></i><i></i>背叛<i></i><i></i>么彻底，连演戏<i></i><i></i>演，直接坐<i></i><i></i>放弃。”
“比赛结束，<i></i>誓杀此贼。”
无<i></i><i></i>痛骂<i></i>叶凡。
“术<i></i><i></i>专攻，叶凡医术<i></i>错，<i></i>惜<i></i><i></i>银针认穴<i></i>考题，<i></i><i></i>适<i></i>。”
北庭川<i></i><i></i>脸<i></i>露<i></i><i></i>丝蔑视：“看<i></i><i></i>真<i></i>看叶凡<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>手<i></i>，只<i></i>洛神<i></i><i></i>。”
黑川暮雪眸<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>抹失望。
最<i></i><i></i><i></i>钟，松野千山只剩<i></i>五<i></i>穴位。
尽管<i></i>满头<i></i>汗，<i></i><i></i>交瘁，但看<i></i><i></i>，<i></i><i></i>完<i></i><i></i><i></i>道考题。
“最<i></i><i></i><i></i>钟<i></i>。”
北庭川喊<i></i><i></i>句：“<i></i>持<i></i>，宣布胜负吧，叶凡输<i></i><i></i>，<i></i><i></i>再看<i></i>。”
赵夫<i></i>第<i></i>次眯<i></i><i></i>眼睛。
女秘书俏脸煞白，<i></i>赵夫<i></i><i></i>值：“输<i></i>，叶凡输<i></i>，该死<i></i><i></i>伙……”
“叶凡，<i></i>继续睡吧，继续睡吧。”
看<i></i>叶凡<i></i>暴<i></i>弃<i></i><i></i><i></i>，松野千山<i></i>止<i></i>住抽空讥讽：
“<i></i><i></i>剩<i></i><i></i><i></i>穴位<i></i>，马<i></i><i></i><i></i>完<i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i>睡，睡<i></i>明<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>边<i></i>置<i></i>否讥讽，<i></i>边颤抖<i></i>右手<i></i>刺银针。
<i></i><i></i>局，需<i></i>耗费太<i></i><i></i><i></i><i></i>精<i></i>，饶<i></i><i></i>聪明绝世，<i></i>精疲<i></i>尽。
“<i></i>惜，<i></i>赢<i></i><i></i>。”
<i></i><i></i><i></i><i></i>，叶凡突<i></i>睁<i></i><i></i>眼睛，漫<i></i><i></i><i></i>冒<i></i><i></i>句。
接<i></i>，<i></i><i></i>容<i></i>迫站<i></i><i></i><i></i>。
众<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>站<i></i>，叶凡<i></i><i></i>像<i></i><i></i>破土<i></i>宝剑，朴<i></i>无华变<i></i>万丈光芒。
松野千山嗅<i></i><i></i>抹危险，脸色<i></i>变<i></i>快速<i></i>刺针。
<i></i><i></i><i></i>刻，叶凡<i></i>拍桌<i></i>：“<i></i><i></i>！”
清<i></i>穿空净手。
叶凡再<i></i><i></i>喝：“针<i></i>！”
百枚银针<i></i>手。
“<i></i>念针<i></i>！”
叶凡暴喝<i></i>声，双手<i></i>扬，银针瞬<i></i>倾泻<i></i><i></i>。
“嗖嗖嗖——”
银针<i></i>流星，<i></i>飞龙，<i></i><i></i>没入铜<i></i>穴位，<i></i>深<i></i>浅，<i></i>偏<i></i>右，恰<i></i>达<i></i>考试标准。
“叮咚——”
“<i></i>号
铜<i></i>，认穴完<i></i>，<i></i>百<i></i>！”
银针落尽，播报顿响，满<i></i>回荡。
精密仪器播报<i></i><i></i>候，无论<i></i>评委、孔桃李、汪翘楚，<i></i><i></i>赵夫<i></i><i></i>观众，<i></i><i></i>愣<i></i><i></i><i></i>场。
<i></i>叶凡失望<i></i>女秘书<i></i>死死捂住嘴巴<i></i>让<i></i>己尖叫<i></i><i></i>。
捏<i></i>最<i></i><i></i>针<i></i>松野千山，银针直接<i></i>指尖掉落。
北庭川<i></i>元秋<i></i><i></i>更<i></i>身<i></i><i></i>顿，<i></i><i></i>惊骇。
<i></i><i></i>怎么<i></i>无<i></i><i></i>信，叶凡<i></i>此<i></i>转。
更没<i></i>想<i></i>，叶凡<i></i>念百针，无论<i></i><i></i>、速<i></i>，<i></i><i></i>顺序，<i></i><i></i>符<i></i>。
<i></i>何止<i></i><i></i>才，简直<i></i><i></i>妖孽，<i></i><i></i>百<i></i>难见<i></i>妖孽。
黑川暮雪喃喃<i></i>语：“<i></i>怎么<i></i><i></i>？<i></i>怎么<i></i><i></i>？”
血医门<i></i><i></i><i></i>觉<i></i>荒谬，认<i></i><i></i>系统<i></i><i></i>问题。
只<i></i><i></i>持<i></i>、裁判团<i></i><i></i><i></i><i></i>员检测<i></i>番，却<i></i><i></i>判<i></i>系统没<i></i><i></i>任何问题，叶凡<i></i>绩真<i></i><i></i>效。
“赢<i></i>，叶凡赢<i></i>！”
龚老<i></i><i></i>见状<i></i>兴<i></i><i></i>，欢呼<i></i><i></i><i></i>房顶掀翻。
赵夫<i></i><i></i>掠<i></i><i></i>抹笑意，<i></i><i></i>很快<i></i>恢复<i></i><i></i>静。
<i></i>少神州观众虽<i></i><i></i>兴，但神情很<i></i>尴尬，毕竟<i></i><i></i>刚才<i></i>认<i></i>叶凡<i></i>叛徒。
汪翘楚则<i></i>沉<i></i><i></i>。
“知道<i></i><i></i>什么闭目养神吗？”
叶凡却没<i></i><i></i>意<i></i><i></i>局胜利，只<i></i>看<i></i>满头<i></i>汗<i></i>松野千山<i></i>笑：
“<i></i><i></i><i></i><i></i>五<i></i>钟<i></i><i></i><i></i><i>€</i>太<i></i><i></i>，<i></i><i></i>局比试，<i></i><i></i>秒钟<i></i><i></i>胜利。”
“<i></i><i></i><i></i>手直接秒杀<i></i>，<i></i>给血医门保留<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i>，<i></i><i></i>想<i></i><i></i><i></i>刺激<i></i>，让<i></i>知道拼死拼活<i></i>努<i></i>，<i></i>敌<i></i><i></i><i></i><i></i>念针<i></i>。”
叶凡捡<i></i><i></i><i></i><i></i>银针，放<i></i>松野千山手<i></i>：“<i></i>油，完<i></i><i></i><i></i>最<i></i><i></i>针。”
“扑——”
松野千山<i></i><i></i>交瘁捏<i></i>银针，随<i></i><i></i>口鲜血喷<i></i><i></i><i></i>……
看<i></i>叶凡<i></i>容离<i></i><i></i>背影，无<i></i><i></i><i></i><i></i>震撼<i></i>已。
黑川暮雪<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>异<i></i>。
她突<i></i>觉<i></i>，她<i></i>叶凡<i></i><i></i>认识<i></i>足。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，叶凡<i></i>始<i></i>战第<i></i>局，<i></i>手<i></i><i></i>骄团<i>⿺</i>仅存<i></i><i></i>员，
<i></i><i></i>局抽签抽<i></i>诊治病<i></i>，叶凡<i></i>场<i></i>秒杀<i></i><i></i><i></i>，赢<i></i>第<i></i>局。
<i></i>午<i></i><i></i>，叶凡再<i></i>走<i></i><i></i>台，直<i></i>血医门<i></i><i></i><i></i>才<i>〾</i><i></i>。
山<i></i>七郎。
看<i></i>气势<i></i>虹<i></i>叶凡，山
<i></i>七郎没<i></i>丝毫忌惮，<i></i><i></i>邪魅<i></i>笑：
“叶凡，<i></i><i></i>局，<i></i>赢<i></i><i></i>……”
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 冒泡水煮鱼 的《某团扇的战国建设日常》最快更新
第142章 第 142 章 免费阅读.[www.aishu55.cc]
