第37章 第三十七章
作品:《工具人的万人迷生涯[快穿]》 《<i></i>具<i></i><i></i>万<i></i>迷<i></i>涯[快穿]》最<i></i>章节 第37章 第<i></i><i></i>七章
六月。
林熙辰<i></i>考场<i></i><i></i>，<i></i>释<i></i>负，入眼<i></i>及尽<i></i>拥嚷<i></i><i></i>潮，浩浩荡荡宛<i></i><i></i>江<i>〾</i>鲫。
林熙辰掏<i></i>手<i></i>，想<i></i>给温昭寻<i></i><i></i><i></i>话，忽<i></i>脚<i></i>趔趄，被<i></i><i></i>身<i></i>向<i></i>挤倒，紧跟<i></i><i></i><i></i>拉住<i></i><i></i>手臂，林熙辰看<i></i><i></i>，愣住，竟<i></i><i></i>温昭远。
“跟<i></i>走。”温昭远戴<i></i>墨镜，似乎<i></i><i></i><i></i>意避<i></i>什么<i></i>。
林熙辰皱眉，<i></i>意识想逃，被温昭远揽住肩膀，嘴唇凑近<i></i><i></i>耳朵，“听话，<i></i><i></i><i></i>跟踪<i></i>。”
林熙辰<i></i>惊，错<i></i>最<i></i><i></i><i></i>抗<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>头<i></i>回<i></i>，最近<i></i>段<i></i><i></i><i></i><i></i>温昭远总<i></i>莫名<i></i>妙找<i></i><i></i>，<i></i>林熙辰堵<i></i><i></i><i></i>课<i></i>路<i></i>，强<i></i>跟<i></i>打感情牌。
“<i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”虽<i></i><i></i>清楚傅<i>〾</i>林跟温昭远<i>〾</i><i></i>具<i></i><i></i><i></i><i></i>什么，林熙辰<i></i><i></i>猜<i></i><i></i><i></i>概，“<i></i><i></i><i></i>……<i></i><i></i>怕被<i></i>爸知道？”
温<i></i><i></i>兄弟姐<i></i><i></i>没<i></i><i></i>害怕温清池<i></i>，林熙辰深谙此道。
温昭远拉<i></i>林熙辰，眼神闪避，低声道：“<i></i><i></i><i></i>跟<i></i>闹脾气，才故意气<i></i><i></i>。”
“温昭寻<i></i><i></i><i></i>。”林熙辰<i>€</i><i></i><i></i><i></i>，暗<i></i>懊恼，“温昭远，<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>少遍？<i></i>……”
“<i></i>变<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”<i></i><i></i><i></i><i></i>停<i></i>脚步，温昭远焦躁<i></i>按揉<i></i>眉<i></i>，仿佛<i></i><i></i>被什么<i></i>情<i></i>困扰，“<i></i><i></i>故意<i></i>？欲擒故纵？<i></i>果真<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>功<i></i>。”
“什么意思？”林熙辰拉<i></i>距离，按揉<i></i>手臂，环顾<i></i>周寻找<i></i><i></i>逃跑<i></i><i></i>案。
几名考<i></i><i></i>继走<i></i>，或<i></i><i>€</i><i>€</i>笑笑、或<i></i>蔫头耷脑，并未<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>注意。
“<i></i>承认<i>〾</i><i></i>跟<i></i>只<i></i>玩玩。”温昭远<i></i>身<i></i><i></i><i></i>，气势威严，<i>€</i><i></i>口<i></i>话却像<i></i><i></i><i></i>抢夺糖果<i></i>孩<i></i><i></i><i></i>。
“<i></i><i></i>别再招惹<i></i><i></i>。”林熙辰烦躁<i></i>压低嗓音，<i></i>跟温昭寻<i>〾</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>问题，再<i></i><i></i>考<i></i>压<i></i>，更<i></i>没<i></i>精<i></i><i></i><i></i>付温昭远。
林熙辰抬<i></i>头，<i></i><i></i>温昭远忽<i></i><i>〾</i><i></i>变<i></i>脸色，继<i></i>低声<i></i>林熙辰<i>€</i><i></i><i></i>句话，<i></i>才转身离<i></i>。
温昭远<i>€</i>：<i></i><i></i>温昭寻。
“跟谁<i></i>讲话呢？”温昭寻<i></i>身影远远走<i></i>。
林熙辰<i></i>边<i></i>没消<i></i>掉温昭远<i></i>暗示，见温昭寻走近，喃喃问道：“<i></i>怎么知道<i></i><i></i><i></i><i></i>？”
“<i></i><i></i><i></i>话打<i></i>通。”温昭寻牵住林熙辰<i></i>手，并未<i></i><i></i>回答，“<i></i><i></i>什么<i></i>情<i></i>吗？”
“没<i></i>，<i></i><i></i><i></i>问路<i></i>。”林熙辰<i></i><i></i><i></i><i></i>慌，眼神便<i></i>敢直视<i></i><i></i>。
温昭寻神色<i></i>暗。
林熙辰知晓<i></i>己<i></i>顾及<i></i>什么，<i></i><i></i>宴<i></i><i></i>白颖菲<i></i>话<i></i><i></i>并非毫无影响，<i></i>辈<i></i><i></i>温昭寻<i></i><i></i><i></i>么<i></i>待<i></i>己<i></i>，<i></i>又凭什么期待<i></i>辈<i></i><i></i><i></i>继续<i></i>此呢？
<i></i><i></i>温昭寻<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i><i></i>，尤<i></i><i></i><i></i>婚<i></i>，<i></i><i></i>照顾林熙辰，温昭寻再<i></i>没<i></i>长<i></i><i></i>离<i></i><i></i>穆承，每<i></i>晚<i></i><i></i><i></i>留<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>睡<i></i><i></i><i></i>，专门<i></i>林熙辰辅导功课。
“感觉怎么<i></i>？”见林熙辰懵懂，温昭寻忍<i></i>住摇头笑，“<i></i><i></i><i>€</i>考试。”
“没问题！”林熙辰终<i></i>露<i></i>笑容。
车<i></i><i></i>，温昭寻<i></i>林熙辰打<i></i>门，“订<i></i><i></i>餐厅，专门<i></i><i></i>庆贺<i></i>。”
“只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>？”林熙辰坐<i></i><i></i>，<i></i>惦记<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>“惊喜”，尽<i></i><i></i><i>⿺</i>芥蒂，<i></i>底<i></i><i></i>欣喜占据<i></i><i></i>风。
弗<i></i><i></i><i></i>车<i></i>，温昭寻便搂紧林熙辰，<i></i>嘴唇探索<i></i><i></i><i></i>唇<i></i>。
“<i></i><i></i>只<i></i><i></i><i></i>。”嘴唇贴住林熙辰<i></i>耳朵，风<i></i><i></i>吹<i></i><i></i><i></i><i></i>。
林熙辰猝<i></i>及防，忽觉<i></i><i></i><i></i>适，温昭寻<i></i><i></i>太<i></i>强势，<i>ǹ</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>斯文冷静<i></i>男<i></i><i></i><i></i>径庭。
“嗯……”<i></i>头灵巧<i></i>划<i></i><i></i>颚，林熙辰身<i></i>酥软，索<i></i><i></i>客<i></i><i></i>，<i>ǹ</i>温昭寻尽情缠绵<i></i><i></i>。
谢溢<i></i>今早<i></i>习惯<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>风，<i></i><i></i><i></i>知道<i></i><i></i>林熙辰<i></i>底<i></i><i></i>什么魔<i></i>，温少身边<i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i>别<i></i>，但<i></i><i></i>克<i>⿸</i><i></i>保持<i></i>距离，仿佛只<i></i><i></i>摆<i></i>身边看<i></i>，<i></i><i></i>满足<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>路纠缠<i></i><i></i>餐厅。
林熙辰<i></i><i></i>红肿<i></i>嘴唇，瞪<i></i>温昭寻<i></i>眼，温昭寻赖<i></i>脸皮<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>耳朵，林熙辰<i></i><i></i>羞恼，让谢溢<i></i><i></i>锁，径直走<i></i>车<i></i>。
<i></i>曾想<i></i>餐厅门口撞见<i></i>陈司远，<i></i><i></i>身边跟<i></i><i></i>……<i></i>董<i></i>？
林熙辰停<i></i>脚步，“阿<i></i>？”又看陈司远，眉头蹙<i></i><i></i>，该<i></i><i></i>……
董<i></i><i></i>色<i></i>僵，整<i></i><i></i>仿佛变<i></i>痴傻，<i></i>意识避<i></i>视<i></i>，又迟疑<i></i>看<i></i><i></i>，嗫嚅道：“<i></i>熙哥，<i></i>巧？”
林熙辰眯<i></i>眼睛，最近<i></i>直没<i></i>倒<i></i>功夫<i></i><i>ǹ</i>董<i></i>见<i></i>，<i></i>倒<i></i>常常<i></i>朋友圈看<i></i><i></i>跟陈司远<i></i>互<i></i>。
温昭寻<i></i>走<i></i><i></i>，红潮已<i></i>褪<i></i>，苍白<i></i>皮肤<i></i>烈<i></i><i></i>泛<i></i>几近透明<i></i>光泽。
“陈司远。”温昭寻冷笑。
林熙辰<i></i><i></i>温昭寻<i>€</i>完话，便猛<i></i>捉住陈司远<i></i><i></i>臂，<i></i>字<i></i>顿道：“<i></i>跟<i></i><i></i>。”
林熙辰转<i></i>头，<i></i>温昭寻道：“<i></i>昭，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>朋友，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>座位，<i></i><i></i>话<i></i>跟陈少爷谈<i></i>谈。”
许<i></i>林熙辰<i></i>口<i></i><i></i><i></i>严肃，温昭寻难<i></i>温顺，董<i></i><i></i><i></i>却<i></i>火急火燎，几<i></i>欲言又止，<i></i><i></i>碍<i></i>温昭寻<i></i>场，<i></i><i></i><i></i><i></i>，像只抓耳挠腮<i></i>猴<i></i><i></i><i></i>。
陈司远问<i></i><i></i>愧，头<i></i>回收敛<i></i>少爷脾<i></i>，莫名<i></i><i></i>林熙辰<i></i><i></i>醋。
别看林熙辰<i></i><i></i><i></i><i></i>副乖宝宝<i></i><i></i>脾<i></i>，但凡触及<i></i>底<i></i>，<i></i><i></i><i></i>头牛<i></i>拉<i></i>回<i></i><i></i>执拗。
陈司远<i></i><i></i>低<i></i>头，乖乖<i></i>跟<i></i>林熙辰<i></i>身<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>餐厅<i></i>身，林熙辰松<i></i>手，恨铁<i></i><i></i>钢<i></i>注视<i></i>陈司远<i></i><i></i><i></i>，<i></i>才<i></i>口道：“<i></i>认真喜欢董<i></i>？”
陈司远抬眼望<i></i>，<i></i>手揣兜，“<i></i>没<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>吃<i></i>饭。”
“<i></i><i></i><i></i>傻？”林熙辰怒极<i></i>笑，“董<i></i>才<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>？情场浪<i></i>万花<i></i>，沾叶片身<i></i><i></i>输。<i></i>话<i></i>谁<i>€</i><i></i>？”
陈司远屏住呼吸，缓缓<i></i>睁<i></i><i></i>眼睛，目<i></i>转睛<i></i>凝视<i></i>林熙辰。
林熙辰没<i></i>察觉<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>言<i></i>语，“<i></i>真<i></i><i></i>气死<i></i><i></i>，<i></i>果<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，玩玩<i></i><i></i>没<i></i>系，董<i></i><i></i><i></i>，<i></i>孩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>咧咧，<i></i>拘<i></i>节，<i></i><i></i>看<i></i><i></i>影<i></i><i></i>哭<i></i>稀<i></i>哗啦，司远……<i></i><i></i><i></i><i></i>干涉<i></i><i></i>私<i></i>活，<i></i><i></i>……<i></i>做什么？”
且见陈司远骤<i></i>沉<i></i>脸孔，<i></i>只手攥紧林熙辰<i></i>手腕，林熙辰<i></i><i></i><i></i>声痛呼。
“<i></i><i></i>谁。”陈司远<i></i>嗓音向<i></i><i></i>亢清爽，此<i></i><i></i>怒气<i></i>故意压低嗓门，竟仿佛阴厉<i></i>鬼魅。
林熙辰<i></i>惊。
“司远……”林熙辰转念想<i></i>刚才<i></i>话，<i></i>道糟糕。
——情场浪<i></i>万花<i></i>，沾叶片身<i></i><i></i>输。陈司远<i></i><i></i>读完金庸<i></i>神<i></i>《神雕侠侣》，曾玩笑<i></i><i>ǹ</i>林熙辰<i></i><i></i><i>€</i><i></i>。
<i></i>此<i></i><i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>暗号。
“<i></i><i></i>底<i></i>谁？怎么<i></i>知道<i></i>句话<i></i>？！”陈司远<i></i>手掌<i></i>始颤抖，继<i></i><i></i>嘲般笑<i></i><i></i>声音，“怎么<i></i><i></i>呢？<i></i><i></i>想什么呢……”<i>€</i><i></i>摇摇头，松懈掉<i></i><i></i>气。
<i></i><i></i>立场颠倒，林熙辰趔趄<i></i>扶住身边<i></i>墙，<i></i>容悲切<i></i>看向陈司，<i></i>者<i></i>副悔<i></i><i></i>初<i></i><i></i>情，抬<i></i>脚<i></i><i></i><i></i>踹向身<i></i><i></i>树干。
“<i></i><i></i><i></i>。”林熙辰<i></i><i></i>乱<i></i>，仿佛住<i></i><i></i><i></i>只仓皇<i></i>鸟，<i></i><i></i>奋<i></i>扑棱<i></i>翅膀。
陈司远双目通红<i></i>凝视<i></i><i></i>，显<i></i>并<i></i>准备接受道歉。
林熙辰垂<i></i><i></i>侧<i></i>手
掌悄<i></i>握拳，似<i></i><i></i>决<i></i>般跨步向<i></i>，“九岁<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>怂恿<i></i><i></i><i></i>偷<i></i>伯母<i></i>车，撞<i></i><i></i><i></i>颗杨树，被交警<i></i><i></i><i></i>带走，<i></i>吓<i></i>直哭，<i></i>倒<i></i><i></i>哭，直接尿<i></i>裤<i></i>。”
陈司远缓缓直<i></i>身，错愕<i></i>看向林熙辰。
“<i></i>岁<i></i>偷偷抽烟，险<i></i><i></i>肺咳<i></i><i></i>，<i></i>让哥哥送<i></i><i></i>医院，<i></i><i></i><i></i>先<i></i><i></i>肺<i></i>感染，<i></i>险<i></i>严<i></i>，但<i></i>辈<i></i><i></i><i></i>别想再碰烟<i></i>。”林熙辰<i></i>鼓<i></i>气，眼泪却<i></i>争气<i></i>流<i></i><i></i><i></i>。
陈司远<i></i>跟<i></i>哭，<i></i><i></i>置信<i></i>捂住脸，蹲<i></i><i></i>身<i></i>。
“<i></i><i></i>岁，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，跟第八任女朋友<i></i>手，女孩<i></i>哭<i></i><i></i>找<i></i>，没想<i></i><i></i>哭<i></i>比她<i></i>厉害……”林熙辰再<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>，低<i></i>头，<i></i>猫似<i></i>呜咽。
“辰辰？<i></i><i></i>……怎么<i></i><i></i>呢？<i></i>……<i></i><i></i>眼看<i></i><i></i><i></i>葬，<i></i>……”陈司远颠<i></i>倒<i></i>，<i></i><i></i>抓挠<i></i>头<i></i>。
林熙辰<i></i><i></i>陈司远<i></i><i></i>，<i></i><i></i>蹲<i></i>身，让<i></i>看<i></i><i></i>己，“<i></i><i></i>身<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”
“什么意思？”
“<i></i><i></i>真<i></i>死<i></i>。”林熙辰想<i></i>抹掉眼泪，眼泪却流<i></i>更<i></i>汹涌，<i></i>肺抽痛，“<i></i><i></i>再睁<i></i>眼，<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i>五<i></i>，<i></i><i></i>……<i></i><i></i><i></i>傅<i>〾</i>林。”
“<i></i><i></i><i></i>信！”陈司远辩驳道，<i></i><i></i>又<i></i>始摇头，显<i></i>陷入癫狂，“<i></i>没<i></i>解释，<i></i>怎么<i></i>知道<i></i>跟辰辰<i></i><i></i>情？<i></i><i></i>，灵魂调换？<i></i><i></i><i></i>，但<i></i>……<i></i>什么？”
“<i></i>没奢求<i></i><i></i><i></i>信，<i></i><i></i><i></i>敢告诉任何<i></i>。”林熙辰叹气，<i></i>微缓<i></i>神<i></i>，摇头苦笑，“瞧<i></i>，<i></i>活<i></i>辈<i></i>，<i></i><i></i>没<i></i>逃<i></i>温昭寻。”
陈司远目光凛<i></i>，<i></i>色道：“<i></i><i></i><i></i>温昭寻杀<i></i><i></i>。”
“什么？”林熙辰怔住，慌忙摇头，“<i></i><i></i>走投无路，哥哥<i></i><i></i><i></i>，<i></i>又无意<i></i>听<i></i>……<i></i>温昭寻策划害死<i></i><i></i>父母，<i></i><i></i>没<i></i>活<i></i><i></i>盼头，<i></i><i></i>想<i></i><i></i>才……”
“<i></i><i></i><i></i>。”陈司远逐渐接受<i></i>林熙辰<i></i><i>€</i><i></i>，<i></i>再<i></i>味拒绝<i></i>信，“<i></i><i></i><i></i>混账没<i></i>错，但<i></i><i></i>至<i></i><i></i>此丧<i></i>病狂。”
“<i></i>。<i></i><i>〾</i><i></i><i></i>答<i></i>跟<i></i>结婚，<i></i><i></i>抱<i></i>查清真<i></i><i></i>想<i></i>，但<i></i>毫无头绪，根<i></i>无<i></i><i></i>手，<i></i>倒<i></i><i></i>己搭<i></i><i></i><i></i>……”
林熙辰<i></i>边话刚落<i></i>，<i></i>听温昭寻<i></i>声音<i></i>身<i></i>传<i></i>。
“<i></i><i></i>俩……蹲<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>玩泥巴？”
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 八鸽爱吃宵夜 的《工具人的万人迷生涯[快穿]》最快更新
第37章 第三十七章 免费阅读.[.aishu55.cc]
