第30章 胡杨木
作品:《宦官而已［重生］》 《宦官<i></i>已［<i></i><i></i>］》最<i></i>章节 第30章 胡杨木
偏偏佳佳<i></i>妈妈<i></i>依<i></i>饶，她<i>€</i>道：“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>知道<i></i><i></i>情，怎么，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>让别<i></i><i>€</i><i></i>？”
佳佳<i></i>妈妈趾<i></i>气昂，<i>€</i>话<i></i>神情<i></i>语气<i></i>非常<i></i><i></i><i></i><i></i>世。<i></i>位老师只<i></i>看<i></i>另<i></i><i></i>场战争<i></i>眼<i></i>爆<i></i>。
“<i></i><i></i>，<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i><i></i>。”<i></i>宝<i></i><i></i>知道哪<i></i><i></i><i></i>勇气，挡<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i>，<i></i>安<i></i><i></i>辩护<i></i>。
安<i></i><i></i><i></i>鼻<i></i><i></i>酸，<i></i><i></i>暖暖<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>乖巧<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>，她<i></i><i></i><i></i>觉<i></i>非常<i></i>满足，她更<i></i>坚<i></i><i></i><i></i>己<i></i><i></i>，<i></i><i></i>让<i></i>宝<i></i><i></i><i></i>误<i></i><i></i>己，<i></i><i></i><i></i><i></i>怎么<i></i>维护<i></i>己<i></i>妈妈呢？
安<i></i><i></i>清<i></i>清嗓<i></i>，<i></i>佳佳<i></i>妈妈<i>€</i>道：“<i></i><i></i>意思，<i></i>宝<i></i><i></i>道歉，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>佳佳先骂<i></i><i></i>，<i></i>果<i></i><i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i><i></i><i></i>根据<i></i>胡『乱』<i>€</i>话，<i></i>宝<i></i><i></i><i></i>打<i></i>。”
安<i></i><i></i><i></i>语气非常<i></i>坚<i></i>，<i></i>宝<i></i><i></i>崇拜<i></i>眼神看<i></i>安<i></i><i></i>，仿佛<i></i><i></i>安<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>赞<i></i>般，<i></i><i></i><i></i><i></i>安<i></i><i></i><i></i>肯<i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>宝<i></i>脸<i></i>『露』<i></i><i></i>笑容<i></i>。
“<i></i>……<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i><i></i>已，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>底<i></i>讲<i></i>讲道<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>知道<i></i>吗？
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>门儿清，<i></i><i></i>别<i></i><i></i><i></i>装清<i></i><i></i>，<i></i><i></i>厚脸皮<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>做<i></i>被别<i></i>戳脊梁骨<i></i><i></i><i></i>准备，<i></i><i></i>世界<i></i>没<i></i><i></i>透风<i></i>墙，<i></i>想<i></i><i></i>知除非己莫<i></i>，<i></i><i></i>儿<i></i>何错<i>〾</i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>己做错<i></i>，<i></i>梁<i></i><i></i><i></i>梁歪，<i></i><i></i><i></i>教育<i></i><i></i>己<i></i>孩<i></i>吧……”
佳佳<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i>常带<i></i>佳佳<i></i><i></i>区打麻将，她将佳佳放<i></i><i></i>旁看<i></i>视，<i></i>己则<i></i><i></i>区<i></i><i></i><i></i>整<i></i>无<i></i><i></i><i></i>，只<i></i>穿衣打扮<i></i>阔太太<i></i>边闲聊<i></i>边打麻将。
<i></i><i></i>聊<i></i><i></i>最近席氏<i></i>变故，<i></i>及席城<i></i>感情，<i></i><i></i><i></i>次佳佳<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i>幼儿园看<i></i><i></i>安<i></i><i></i><i></i>接<i></i>宝，看<i></i><i></i><i></i>宝<i></i>张酷似席城<i></i><i></i>孔，<i></i><i></i>马<i></i>便联想<i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>佳佳<i></i>读<i></i><i></i><i></i>幼儿园，叫什么<i></i>宝<i></i><i></i>，真<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i><i></i><i></i>脸，<i></i>被<i></i>骂<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>脸<i></i><i></i><i></i>别<i></i><i></i><i></i><i></i>……”
佳佳<i></i>妈妈<i>€</i><i></i>话无意<i>⿺</i>被佳佳听<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>孩<i></i>并<i></i><i></i>很懂“<i></i><i></i>”<i></i>底意味<i></i>什么，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>话<i>⿺</i><i></i>像<i></i><i></i><i></i>知<i></i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i>名词。
<i></i><i></i>佳佳<i></i><i></i><i></i>幼儿园<i>〾</i><i></i>，原<i></i>今<i></i><i></i><i></i>值<i></i><i></i>，但<i></i><i></i><i></i>想值<i></i>，<i></i>想做<i></i><i></i>脏兮兮<i></i>活，<i></i><i></i>便准备悄悄<i></i>回<i></i>，身<i></i>班长<i></i><i></i>宝<i></i>
<i></i><i></i>负<i></i>责任<i></i>，<i></i><i></i>求佳佳<i></i>值<i></i>完才<i></i>回<i></i>。
佳佳<i></i>服<i></i><i></i>宝<i></i><i></i>求，并且骂<i></i>宝<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i>，<i></i>宝听<i></i>非常<i></i><i></i>气，便<i></i><i></i><i></i>手打<i></i><i></i>举<i></i>，偏偏佳佳<i></i><i></i><i></i><i></i>非常调皮<i></i>孩<i></i>，<i></i><i></i>便扭打<i></i><i></i><i></i><i></i>。
佳佳妈妈<i></i>话无疑<i></i>戳<i></i><i></i>安<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>痛处，她原<i></i><i></i>慕初<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>候，胸口<i></i>觉<i></i>非常<i></i>难受，<i></i><i></i>慕初<i></i><i></i><i></i><i></i>解，<i></i><i></i>想<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i>处境，<i></i>今被佳佳<i></i>妈妈<i></i>么<i></i><i>€</i>，<i></i><i></i>更<i></i>难受<i></i>。
“<i></i><i></i>么<i>€</i><i></i>证据吗？<i></i>哪只眼睛看<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>想<i></i><i></i><i></i>妈妈，哪<i></i><i></i>错<i></i>？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>整<i></i>没<i></i>做<i></i>知道<i>€</i>别<i></i><i></i>闲话，却管<i></i>住<i></i>己<i></i>老公，<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>老公<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>轻貌美<i></i><i></i><i></i>勾搭<i></i><i></i><i></i>……”
安<i></i><i></i><i></i>情绪彻底<i></i>崩溃<i></i><i></i><i></i>，她像<i></i>失<i></i><i></i><i></i>智<i></i>般口<i></i>择言<i></i>攻击<i></i><i></i>，攻击<i></i>佳佳<i></i>妈妈，只<i></i>想<i></i><i></i>宝<i></i><i></i>证明<i></i>己<i></i>清白，<i></i>希望<i></i><i></i>宝<i></i><i></i>目<i>⿺</i>留<i></i><i></i><i></i><i></i>印象。
终<i></i>佳佳<i></i>妈妈<i></i>觉<i></i>安<i></i><i></i>简直<i></i><i></i><i></i>喻<i></i>，她像<i></i>疯<i></i><i></i><i></i>，佳佳<i></i>妈妈<i></i>知<i></i>己<i></i>亏，<i></i>背<i></i>议论别<i></i><i></i>没什么，但<i></i><i></i><i></i>该<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>，更何况她<i></i><i></i><i></i>受害者……
<i></i><i></i>老师见<i></i>安<i></i><i></i><i></i>幅模<i></i>，<i></i><i></i><i></i>乎<i></i>她<i></i><i></i>意料，<i></i>向温尔<i></i><i></i>，怎么突<i></i><i></i>转变<i></i>『<i></i>』<i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情<i></i>先回<i></i><i></i>，<i></i><i></i>慢慢聊。”另<i></i><i></i><i></i>老师<i></i>借口<i></i><i></i>，<i></i><i></i>溜<i>〾</i><i></i>吉，<i></i><i></i><i></i>愿意将<i></i>己牵扯<i></i><i></i>长<i></i><i></i>纷争<i>⿺</i><i></i>。
佳佳<i></i>妈妈见老师已<i></i>走<i></i>，<i></i>安<i></i><i></i>此刻<i></i><i></i><i></i>又让<i></i><i></i><i></i>害怕，她觉<i></i><i></i>己再<i></i>安<i></i><i></i><i></i>论<i></i><i></i><i></i>占<i></i><i></i>便宜，总<i></i><i></i>像<i></i>孩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>打<i></i>架吧，她更<i></i>疼<i></i>己身<i></i><i></i><i></i>身名牌<i></i><i></i><i></i>容易才保养<i></i><i></i>皮肤。
“算<i></i>算<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>女<i></i>计较，佳佳走，咱<i></i>回<i></i><i></i>。”佳佳<i></i>妈妈终<i></i>拉<i></i>佳佳走<i></i>。
安<i></i><i></i>却像<i></i><i></i><i></i>疯<i></i><i></i>，拦<i></i><i></i>佳佳<i></i>妈妈<i></i><i></i>，<i>€</i>道：“<i></i><i></i><i></i><i></i>让<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>再<i></i><i></i><i></i>嘴<i>⿺</i>听<i></i>任何<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>言语，否则<i></i><i></i>管付<i></i>什么代价，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>饶<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
佳佳<i></i>妈妈避<i>〾</i><i></i>及，像看<i></i><i></i>怪<i></i><i></i><i></i>看<i></i>安<i></i><i></i>，连连<i></i>头，带<i></i>佳佳离<i></i>，看<i></i><i></i><i></i>离<i></i><i></i>，安<i></i><i></i>才渐渐<i></i>复<i></i>情。
<i></i>宝躲<i></i><i></i>旁，睁<i></i><i></i>双无辜<i></i><i></i>眼睛看<i></i>安<i></i><i></i>，<i>€</i>道：“妈妈，<i></i>刚才<i></i>凶。”<i></i><i></i>宝<i></i>潜意识<i></i><i></i>，<i></i><i></i>没<i></i>看<i></i>安<i></i><i></i><i></i>幅模<i></i><i></i>，<i></i>宝<i></i>被吓<i></i><i></i>。
“<i></i>宝，别怕，妈妈刚才<i></i><i></i>故意<i></i>么凶吓
唬<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>信妈妈，爸爸<i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，妈妈<i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i>……”安<i></i><i></i>耐<i></i><i></i>教导<i></i><i></i>宝，希望<i></i>宝忘记<i></i>件<i></i>情带给<i></i><i></i>影响。
“<i></i>宝，<i></i><i></i><i></i><i></i>再<i></i><i></i><i>€</i>什么坏话，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>手打<i></i>，知道<i></i>没<i></i>？打<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。”安<i></i><i></i><i></i>希望<i></i>宝<i></i><i></i>变<i></i><i></i><i></i>熊孩<i></i>，<i></i><i></i><i></i>熊孩<i></i>真<i></i>太讨厌<i></i>。
<i></i>宝听<i></i>安<i></i><i></i><i></i>话，<i></i><i></i>头，但<i></i><i></i><i></i>却落<i></i><i></i>“爸爸”<i></i><i></i><i></i>词身<i></i>。
<i></i>宝突<i></i>歪<i></i><i></i>脑袋问道：“妈妈，<i></i><i></i>爸爸<i></i>谁啊？<i></i>什么别<i></i><i></i>朋友<i></i><i></i>爸爸，<i></i><i></i><i></i>爸爸妈妈<i></i>活<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>爸爸呢？”
<i></i>宝<i></i>幼儿园<i></i><i></i>常听<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>朋友谈论<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i><i></i>情<i></i>，<i>€</i><i></i><i></i>己<i></i>爸爸妈妈又给<i></i><i></i>买<i></i>什么，<i></i>宝才意识<i></i><i></i>己<i></i>像没<i></i>爸爸，<i></i>爸爸感<i></i>非常<i></i><i></i>奇。
<i></i>宝<i></i>话让安<i></i><i></i>哑口无言，她突<i></i>意识<i></i>：<i></i>宝真<i></i>长<i></i><i></i>，<i></i><i></i>爸爸<i></i><i></i>话题，她再<i></i>没<i></i>办<i></i>回避<i></i>。
<i></i><i></i>安<i></i><i></i><i></i>没<i></i>想<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i>办<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>回答<i></i>宝<i></i>问题，<i></i><i></i>知道<i></i><i></i><i></i>该将<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>真<i></i>告诉<i></i>宝，安<i></i><i></i>只觉<i></i><i></i>己<i></i>脑<i></i>很『乱』很『乱』。像<i></i>很<i></i><i></i>『**』<i></i><i></i>脑<i></i><i></i>打结<i></i><i></i><i></i>。
“妈妈，妈妈，<i></i><i></i>想什么呢？”<i></i>宝拉<i></i>拉安<i></i><i></i><i></i>衣角，<i></i>奇<i></i>问道，<i></i>宝<i></i><i></i><i></i>纪<i></i>处<i></i><i></i>什么<i></i>非常<i></i>奇<i></i>阶段。
安<i></i><i></i>只<i></i>笑<i></i>回答<i></i>：“妈妈没<i></i>想什么，妈妈<i></i>想<i></i>宝什么<i></i>候才<i></i>长<i></i>呢？长<i></i><i></i>妈妈<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>保护妈妈<i></i>。”
<i></i>宝乖乖<i></i><i></i>头，<i>€</i>道：“妈妈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>保护<i></i>。”
安<i></i><i></i>听完<i>〾</i><i></i>哈哈<i></i>笑<i></i><i></i>，果<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>儿<i></i>最贴<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>手牵<i></i>手朝回<i></i><i></i><i></i>向走<i></i>，席城已<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>宝满<i></i>欢喜<i></i>扑向<i></i>席城<i></i>怀抱<i>⿺</i>，除<i></i>安<i></i><i></i><i></i>保姆，<i></i><i></i>席城已<i></i><i></i><i></i>宝最信任<i></i><i></i><i></i>，只<i></i><i></i><i></i>没<i></i>看<i></i>席城，<i></i>宝便<i></i><i></i>断<i></i>追问席城<i></i><i></i>落，<i></i>何<i></i><i></i><i></i>陪<i></i>玩。
看<i></i>席城<i></i><i></i>宝<i></i>客厅<i></i><i></i>板<i></i>玩拼图<i></i><i></i><i></i>，安<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>笑<i></i><i></i><i></i>。
保姆<i></i><i></i>厨房<i></i>忙活<i></i>，客厅<i></i>饭香<i></i>溢，让<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>岁月静<i></i><i></i>亦安<i></i><i></i>错觉。
席城见安<i></i><i></i>疲惫<i></i>坐<i></i>沙<i></i><i></i>，身<i></i>往安<i></i><i></i><i></i><i></i>边凑<i></i><i></i><i></i>。
“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>老半<i></i><i></i>，<i></i>今<i></i>干嘛<i></i><i></i>？”席城问安<i></i><i></i>。
安<i></i><i></i>『揉』<i></i>『揉』太阳『穴』，想<i></i><i></i>今<i></i>遇<i></i><i></i>奇葩<i></i><i></i>情<i></i>忘记，她摇<i></i>头<i>€</i>道
：“<i></i>没<i></i>干什么，<i></i>概<i></i>浪费<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>光景吧。”
“<i></i><i></i>，阿<i></i><i></i><i></i>情怎么<i></i><i></i>？”安<i></i><i></i>问席城。
席城摇摇头：“别<i></i><i></i>听<i>€</i><i></i><i></i><i></i>程浩<i></i>，<i></i>知道<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>爹，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>愿意<i></i><i></i>件<i></i>情<i></i><i></i>联，害怕惹<i></i>身『骚』。”
席城无奈<i></i><i>€</i>道，原<i></i><i></i>件<i></i>情<i></i>没<i></i><i></i>么麻烦<i></i>，<i></i>键<i></i><i></i>程浩<i></i>父<i></i><i></i>身份，<i></i><i></i><i></i><i></i>愿意沾边，更别<i>€</i>帮忙<i></i>。
<i></i><i></i>尽管<i></i>此，席城仍旧决<i></i>继续<i></i>酒吧<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>信程浩<i></i>总<i></i><i></i><i></i><i></i>改变<i></i>意<i></i>，<i></i><i></i>玩够<i></i><i>〾</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>安<i></i><i></i><i></i>吃完<i></i>晚饭，席城便再次<i></i>往酒吧，<i></i>次<i></i><i></i>往常<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>杯果汁，继续坐<i></i><i>〾</i><i></i><i></i><i></i><i></i>位置<i></i>，仿佛已<i></i>变<i></i><i></i><i></i><i></i>专座<i></i>。
酒吧<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>知道酒吧<i></i><i></i>席城每晚<i></i><i></i><i></i><i></i>坐坐，却什么<i></i><i></i>喝，只<i></i><i></i><i></i>杯果汁，<i></i><i></i>始搭讪<i></i><i></i><i></i>挺<i></i><i></i>，久<i></i>久<i>〾</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>再<i></i><i></i>感兴趣<i></i>。
席城倒<i></i>乐<i></i>轻松，终<i></i><i></i><i></i>再<i></i><i></i>付<i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>杯果汁快喝完<i></i>，席城<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>失落，看<i></i><i></i><i></i>晚<i></i>又白费劲<i></i>，突<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>席城<i></i>身边，拍<i></i>拍席城<i></i>肩膀，<i></i>席城<i>€</i>道：“程浩<i></i><i></i>请，跟<i></i><i></i>吧。”
席城脸<i></i>『露』<i></i><i></i>兴<i></i>神情<i></i>，看<i></i><i></i>次<i></i>真<i></i><i></i>，<i></i><i></i>程浩<i></i>终<i></i>沉<i></i>住气<i></i>，席城随<i></i><i></i><i></i><i></i>走<i></i><i></i><i></i>楼<i></i>，楼梯弯弯绕绕<i></i>，颇<i></i><i></i><i></i>曲径通幽<i></i>感觉。
终<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>房<i></i><i></i>，程浩<i></i>便悠<i></i><i></i>坐<i></i>房<i></i><i></i>沙<i></i><i></i>，席城<i></i>意识<i></i>打<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>周。
<i></i><i></i><i></i><i></i>位置<i></i>真<i></i><i></i>非常<i></i><i></i>错，难怪程浩<i></i><i></i>够<i></i><i></i><i></i>呆<i></i>么长<i></i><i></i>。
“听<i>€</i><i></i><i></i>直<i></i>打听<i></i>？<i></i>找<i></i>？”程浩<i></i><i></i>口道，<i></i>明明比席城<i></i>，但<i></i><i>€</i>话<i></i>语气却<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>感觉，像<i></i><i></i>位长辈<i></i><i></i>晚辈<i></i>么<i>€</i>话。
席城并没<i></i><i></i>此<i></i>感<i></i>难受，<i></i><i></i>落魄<i>〾</i><i></i>，<i></i>已<i></i>遭遇<i></i>太<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>态<i></i><i></i><i></i>转折，<i></i><i></i>程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>态<i></i>，<i></i>已<i></i>**<i></i><i></i>常<i></i>。
“<i></i>怎么知道<i></i><i></i>打听<i></i>？莫非<i></i><i></i><i></i>打听<i></i>？”席城已<i></i>想<i></i><i></i>，既<i></i><i></i>程浩<i></i><i></i><i></i>找<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>么<i>€</i>明<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>张<i></i>办<i></i>，<i></i>己<i></i><i></i><i></i>必<i></i><i></i><i></i>低<i></i><i></i><i></i><i></i>态<i></i><i></i>待<i></i>。
“呵呵，<i></i>意思。”程浩<i></i>突<i></i>笑<i></i><i></i><i></i>，<i></i>话让席城<i></i><i></i>莫名<i></i>妙。
“阿<i></i><i></i><i></i>无冤无仇<i></i>，<i></i><i></i>底想<i></i>怎么<i></i>？”席城冷冷<i></i>问<i></i>。
“<i></i><i></i>想怎么<i></i>，<i></i><i></i>看<i></i><i></i>顺眼，教
训<i></i><i></i><i></i><i></i>已。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>道，<i></i><i></i><i></i>言，<i></i>只<i></i><i></i>件非常轻松<i></i><i></i>情，<i></i><i></i>像每<i></i>吃饭喝<i></i><i></i><i></i>寻常，<i></i><i></i><i></i>阿<i></i><i></i><i>€</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>转折<i></i><i></i>。
“既<i></i><i></i>此，<i></i><i></i>阿<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>教训<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i><i></i><i></i>呢？”席城问程浩<i></i>。
程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>席城，突<i></i>笑<i></i><i>€</i>道：“<i></i>放<i></i>吧，<i></i>原<i></i>想<i></i><i></i>玩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，但<i></i>没<i></i>想<i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>向<i></i>问<i></i>，让<i></i>放<i></i>阿<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>吧，<i></i>又挺珍惜<i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>友情<i></i>，<i></i><i></i>，<i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>呢<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>。”
席城听<i></i><i></i><i></i>么<i>€</i>，<i></i><i>⿺</i>松<i></i><i></i>口气。
“既<i></i><i></i>此，<i></i>么希望<i></i><i>€</i>话算<i></i>，别<i></i>悔。”席城似乎<i></i><i></i>太放<i></i><i></i><i></i><i></i>，担<i></i><i></i>又<i></i>程浩<i></i><i></i>什么<i></i>戏，<i></i><i></i><i></i><i></i>像<i></i><i></i><i></i>没<i></i>长<i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i>，玩<i></i>太<i></i>。
“怎么<i></i><i></i><i></i>悔呐，倒<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>歹<i></i><i></i>堂堂<i></i><i></i><i></i><i></i>市公司<i></i>总裁，<i></i>今落魄<i></i><i></i><i></i>穷酸<i></i><i></i>，<i></i><i></i>快看<i></i><i></i><i></i><i></i>，瞧瞧<i></i>身<i></i>穿<i></i><i></i>什么衣服，<i></i><i></i><i></i>百块吧，啧啧……”
程浩<i></i>抓紧<i></i><i></i><i></i>拼命<i></i>吐槽<i></i>席城，<i></i>像<i></i>故意<i></i>让席城难堪<i></i>般。
席城<i></i><i></i><i></i>虽<i></i>很<i></i><i></i>滋味，但<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情况，<i></i>只<i></i><i></i>做什么<i></i>没<i></i>听<i></i><i></i><i></i><i></i>，继续<i></i>无改『色』<i></i>听<i></i>程浩<i></i>继续<i>€</i><i></i>，倒<i></i>想<i></i>看看<i></i><i></i>底<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i>。
程浩<i></i>见席城竟<i></i><i></i><i></i><i></i>气，哪怕<i></i><i></i>己言语刻薄，却<i></i><i></i><i></i>没<i></i>让席城恼怒<i></i><i></i>，程浩<i></i><i></i><i></i>失落<i></i><i></i>，觉<i></i>太无趣<i></i>。
“<i></i><i></i><i></i>想知道<i></i>谁<i></i>找<i></i><i></i><i></i><i></i>？”程浩<i></i>话锋<i></i>转，转移<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
席城<i></i>早<i></i><i></i>肚<i></i><i></i>纳闷<i></i>，<i></i>底<i></i><i></i>谁<i></i>么<i></i><i></i><i></i><i></i>，竟<i></i><i></i>够让程浩<i></i>放<i></i>，竟<i></i><i></i>程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>此深厚<i></i>交情。
既<i></i>程浩<i></i><i></i><i></i>提<i></i><i></i>，席城<i></i><i></i><i></i><i></i>兴趣知道<i></i>。
“<i></i>谁呢？”席城问道。
“哈哈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>认识<i></i>，并且<i></i><i></i>颇<i></i>渊源，远<i></i><i></i>边近<i></i>眼<i></i>，<i>€</i><i></i><i></i>肯<i></i><i></i>吓<i></i><i></i>跳<i></i>。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>很<i></i><i></i>修辞，<i></i>引<i></i>席城<i></i><i></i>奇<i></i>。
训<i></i><i></i><i></i><i></i>已。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>道，<i></i><i></i><i></i>言，<i></i>只<i></i><i></i>件非常轻松<i></i><i></i>情，<i></i><i></i>像每<i></i>吃饭喝<i></i><i></i><i></i>寻常，<i></i><i></i><i></i>阿<i></i><i></i><i>€</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>转折<i></i><i></i>。
“既<i></i><i></i>此，<i></i><i></i>阿<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>教训<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i><i></i><i></i>呢？”席城问程浩<i></i>。
程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>席城，突<i></i>笑<i></i><i>€</i>道：“<i></i>放<i></i>吧，<i></i>原<i></i>想<i></i><i></i>玩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，但<i></i>没<i></i>想<i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>向<i></i>问<i></i>，让<i></i>放<i></i>阿<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>吧，<i></i>又挺珍惜<i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>友情<i></i>，<i></i><i></i>，<i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>呢<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>。”
席城听<i></i><i></i><i></i>么<i>€</i>，<i></i><i>⿺</i>松<i></i><i></i>口气。
“既<i></i><i></i>此，<i></i>么希望<i></i><i>€</i>话算<i></i>，别<i></i>悔。”席城似乎<i></i><i></i>太放<i></i><i></i><i></i><i></i>，担<i></i><i></i>又<i></i>程浩<i></i><i></i>什么<i></i>戏，<i></i><i></i><i></i><i></i>像<i></i><i></i><i></i>没<i></i>长<i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i>，玩<i></i>太<i></i>。
“怎么<i></i><i></i><i></i>悔呐，倒<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>歹<i></i><i></i>堂堂<i></i><i></i><i></i><i></i>市公司<i></i>总裁，<i></i>今落魄<i></i><i></i><i></i>穷酸<i></i><i></i>，<i></i><i></i>快看<i></i><i></i><i></i><i></i>，瞧瞧<i></i>身<i></i>穿<i></i><i></i>什么衣服，<i></i><i></i><i></i>百块吧，啧啧……”
程浩<i></i>抓紧<i></i><i></i><i></i>拼命<i></i>吐槽<i></i>席城，<i></i>像<i></i>故意<i></i>让席城难堪<i></i>般。
席城<i></i><i></i><i></i>虽<i></i>很<i></i><i></i>滋味，但<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情况，<i></i>只<i></i><i></i>做什么<i></i>没<i></i>听<i></i><i></i><i></i><i></i>，继续<i></i>无改『色』<i></i>听<i></i>程浩<i></i>继续<i>€</i><i></i>，倒<i></i>想<i></i>看看<i></i><i></i>底<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i>。
程浩<i></i>见席城竟<i></i><i></i><i></i><i></i>气，哪怕<i></i><i></i>己言语刻薄，却<i></i><i></i><i></i>没<i></i>让席城恼怒<i></i><i></i>，程浩<i></i><i></i><i></i>失落<i></i><i></i>，觉<i></i>太无趣<i></i>。
“<i></i><i></i><i></i>想知道<i></i>谁<i></i>找<i></i><i></i><i></i><i></i>？”程浩<i></i>话锋<i></i>转，转移<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
席城<i></i>早<i></i><i></i>肚<i></i><i></i>纳闷<i></i>，<i></i>底<i></i><i></i>谁<i></i>么<i></i><i></i><i></i><i></i>，竟<i></i><i></i>够让程浩<i></i>放<i></i>，竟<i></i><i></i>程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>此深厚<i></i>交情。
既<i></i>程浩<i></i><i></i><i></i>提<i></i><i></i>，席城<i></i><i></i><i></i><i></i>兴趣知道<i></i>。
“<i></i>谁呢？”席城问道。
“哈哈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>认识<i></i>，并且<i></i><i></i>颇<i></i>渊源，远<i></i><i></i>边近<i></i>眼<i></i>，<i>€</i><i></i><i></i>肯<i></i><i></i>吓<i></i><i></i>跳<i></i>。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>很<i></i><i></i>修辞，<i></i>引<i></i>席城<i></i><i></i>奇<i></i>。
训<i></i><i></i><i></i><i></i>已。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i>道，<i></i><i></i><i></i>言，<i></i>只<i></i><i></i>件非常轻松<i></i><i></i>情，<i></i><i></i>像每<i></i>吃饭喝<i></i><i></i><i></i>寻常，<i></i><i></i><i></i>阿<i></i><i></i><i>€</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>转折<i></i><i></i>。
“既<i></i><i></i>此，<i></i><i></i>阿<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>教训<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i><i></i><i></i>呢？”席城问程浩<i></i>。
程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>席城，突<i></i>笑<i></i><i>€</i>道：“<i></i>放<i></i>吧，<i></i>原<i></i>想<i></i><i></i>玩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，但<i></i>没<i></i>想<i></i>竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>向<i></i>问<i></i>，让<i></i>放<i></i>阿<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>吧，<i></i>又挺珍惜<i></i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>友情<i></i>，<i></i><i></i>，<i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>呢<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i>。”
席城听<i></i><i></i><i></i>么<i>€</i>，<i></i><i>⿺</i>松<i></i><i></i>口气。
“既<i></i><i></i>此，<i></i>么希望<i></i><i>€</i>话算<i></i>，别<i></i>悔。”席城似乎<i></i><i></i>太放<i></i><i></i><i></i><i></i>，担<i></i><i></i>又<i></i>程浩<i></i><i></i>什么<i></i>戏，<i></i><i></i><i></i><i></i>像<i></i><i></i><i></i>没<i></i>长<i></i><i></i>孩<i></i><i></i><i></i>，玩<i></i>太<i></i>。
“怎么<i></i><i></i><i></i>悔呐，倒<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>歹<i></i><i></i>堂堂<i></i><i></i><i></i><i></i>市公司<i></i>总裁，<i></i>今落魄<i></i><i></i><i></i>穷酸<i></i><i></i>，<i></i><i></i>快看<i></i><i></i><i></i><i></i>，瞧瞧<i></i>身<i></i>穿<i></i><i></i>什么衣服，<i></i><i></i><i></i>百块吧，啧啧……”
程浩<i></i>抓紧<i></i><i></i><i></i>拼命<i></i>吐槽<i></i>席城，<i></i>像<i></i>故意<i></i>让席城难堪<i></i>般。
席城<i></i><i></i><i></i>虽<i></i>很<i></i><i></i>滋味，但<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情况，<i></i>只<i></i><i></i>做什么<i></i>没<i></i>听<i></i><i></i><i></i><i></i>，继续<i></i>无改『色』<i></i>听<i></i>程浩<i></i>继续<i>€</i><i></i>，倒<i></i>想<i></i>看看<i></i><i></i>底<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>什么<i></i>。
程浩<i></i>见席城竟<i></i><i></i><i></i><i></i>气，哪怕<i></i><i></i>己言语刻薄，却<i></i><i></i><i></i>没<i></i>让席城恼怒<i></i><i></i>，程浩<i></i><i></i><i></i>失落<i></i><i></i>，觉<i></i>太无趣<i></i>。
“<i></i><i></i><i></i>想知道<i></i>谁<i></i>找<i></i><i></i><i></i><i></i>？”程浩<i></i>话锋<i></i>转，转移<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
席城<i></i>早<i></i><i></i>肚<i></i><i></i>纳闷<i></i>，<i></i>底<i></i><i></i>谁<i></i>么<i></i><i></i><i></i><i></i>，竟<i></i><i></i>够让程浩<i></i>放<i></i>，竟<i></i><i></i>程浩<i></i><i></i><i></i><i></i>此深厚<i></i>交情。
既<i></i>程浩<i></i><i></i><i></i>提<i></i><i></i>，席城<i></i><i></i><i></i><i></i>兴趣知道<i></i>。
“<i></i>谁呢？”席城问道。
“哈哈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>认识<i></i>，并且<i></i><i></i>颇<i></i>渊源，远<i></i><i></i>边近<i></i>眼<i></i>，<i>€</i><i></i><i></i>肯<i></i><i></i>吓<i></i><i></i>跳<i></i>。”程浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>很<i></i><i></i>修辞，<i></i>引<i></i>席城<i></i><i></i>奇<i></i>。
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 日暮为安 的《宦官而已［重生］》最快更新
第30章 胡杨木 免费阅读.[.aishu55.cc]
