第39章 契约
作品:《目标最强的我莫名成神了》 《目标最强<i></i><i></i>莫名<i></i>神<i></i>》最<i></i>章节 第39章 契约
<i></i>少爷<i></i><i></i>，<i></i>寂寞<i></i>?
尚恒<i></i>语气暧昧至极，瞬<i></i>，柳虚兰<i></i>答话<i></i>，<i></i><i></i>脸倏<i></i><i></i>红，承认<i></i><i></i><i></i>承认<i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>绝<i></i><i></i>将<i></i><i></i><i></i>情<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>，只<i></i><i></i>件<i></i>情涉及<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>未<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>劝劝<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>老朋友。
柳虚兰别<i></i>头，<i></i>没<i></i>看尚恒探究<i></i>视<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>默契<i></i>沉默<i></i><i></i><i></i><i></i>儿<i></i>，<i></i><i></i>才缓缓<i></i>口道：“凑巧<i></i>已。”
“<i></i>真？”尚恒双目微凝，眼神<i></i>尽<i></i>怀疑。
柳虚兰<i></i><i></i><i></i>身<i></i>，尽<i></i><i></i>离尚恒远<i></i><i></i>，“<i></i><i></i>呢？<i></i><i></i><i></i><i></i>跟<i></i><i></i><i></i>每<i></i>鬼鬼祟祟<i></i><i></i>房<i></i><i></i><i></i>望远镜偷看？”
尚恒<i></i>听，<i></i>“噗嗤！”笑<i></i><i></i>声，“<i></i><i></i>么<i></i>注<i></i>？”
“<i></i>想<i></i><i></i>。”柳虚兰挣脱尚恒<i></i>束缚，将尚恒推<i></i>离<i></i>远<i></i><i></i>儿，“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>见<i></i>已。”
“<i></i><i></i><i></i>明记<i></i>~”尚恒略微思索<i></i>，蹙<i></i>眉头<i></i>驳道：“<i></i><i></i><i></i><i></i>房<i></i><i></i>没<i></i>灯<i></i>呀，按<i></i><i>€</i><i></i><i></i>该无<i></i>瞧见<i></i>才<i></i>！”
“<i></i><i></i>边没<i></i>灯，<i></i><i></i>边<i></i>亮<i></i>很！”
听<i></i>，尚恒蹙眉思索<i></i>阵，<i></i>声嘟囔道：“<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>灯<i></i><i></i>。”
“<i></i>劝<i></i><i></i><i></i>别<i></i><i></i><i></i><i></i>。”柳虚兰<i></i>带<i></i>丝<i></i>感情道：“再<i></i><i></i><i></i>次，<i></i><i></i>报警。”
尚恒冷吸<i></i>口气，缓慢挪<i></i><i></i>身<i></i>，朝<i></i>柳虚兰靠近，<i></i>语气<i></i>昵<i></i><i>€</i>道：“别啊，<i></i>照顾<i></i><i></i>么久，没<i></i>功劳<i></i><i></i>苦劳，<i></i><i></i>该纵容<i></i>。”
柳虚兰<i></i>答话，<i></i><i></i>没<i></i><i></i>思再<i></i>油腔滑调<i></i>尚恒。
见此，尚恒<i></i>己滚<i></i><i></i><i></i>边，狠狠<i></i><i></i><i></i>喉结。
身<i></i><i></i><i></i>适感稍微减轻<i></i>许<i></i>，但<i></i><i></i>敢贸<i></i>靠近柳虚兰，<i></i>真怕<i></i>己趁<i></i>柳虚兰没什么防备<i>〾</i><i></i>，将<i></i>强攻<i></i>。
次<i></i><i></i>早，门<i></i>传<i></i><i></i>敲门声。
林姨饱含风霜<i></i>声音响<i></i>，她<i>€</i>：“恒少爷，文夫<i></i>让<i></i>转告<i></i>，<i></i>次<i></i>再敢偷溜<i></i><i></i><i></i>折<i></i><i></i><i></i>腿！”
屋<i></i>没<i></i><i></i>静，林姨按照文秋元<i></i>吩咐，将话<i></i>复<i></i><i></i>遍。<i></i>此<i></i><i></i>尚恒<i></i>沉沉<i></i>睡<i></i>柳虚兰<i></i>床<i></i>没<i></i>醒。
<i></i><i></i>没<i></i>醒<i></i><i></i>，<i></i><i></i>柳虚兰。
白元元<i></i>柳虚兰<i></i>房<i></i>，敲<i></i><i></i>遍，<i></i>遍见柳虚兰<i></i>没醒，<i></i>向<i></i>校<i></i>边请<i></i>假。
<i></i>打<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>，柳虚兰<i></i>没怎么<i></i><i></i>休息<i></i>，暑假<i></i><i></i>课，寒假<i></i><i></i><i></i>课，每<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>晚<i></i><i></i><i></i><i></i>
才<i></i>休息<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>儿<i></i>回<i></i><i></i>，<i></i>没<i></i><i></i><i></i>休息<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>待<i></i>房<i></i><i></i>刷试卷。
白元元看<i></i>眼<i></i>，疼<i></i><i></i><i></i>。
她认<i></i><i></i>绩虽<i></i><i></i><i></i>，但却<i></i><i></i>最<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>儿女<i></i>身<i></i>。
柳虚兰<i></i><i></i>商没兴趣，<i></i><i></i>辈<i></i>只<i></i>读<i></i>书<i></i><i></i>己<i></i>梦想<i></i><i></i>己<i></i>目标<i></i><i></i><i></i>，完<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>么吃苦，<i></i>校第<i></i><i></i>头衔她<i></i>并没<i></i><i></i>稀罕。
<i></i><i></i><i></i>此，她给柳虚兰请假<i></i>。
<i></i><i></i><i>〾</i>，<i></i>较<i></i>文秋元<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
她非但没给尚恒请假，甚至将<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>叫<i></i>，搬<i></i>几张椅<i></i>坐<i></i><i></i><i></i>庭，左右<i></i>边<i></i>放<i></i>糕<i></i>，<i></i><i></i>女佣给她切<i></i>几<i></i>盘<i></i><i></i>鲜<i></i>果。
她<i></i><i></i><i></i>看看，<i></i><i></i><i></i>儿<i></i><i></i>柳虚兰<i></i><i></i>睡<i></i>什么<i></i>候。
八<i></i>，床头<i></i><i></i>钟再<i></i>次被敲响。
柳虚兰缓缓<i></i>睁<i></i>眼，<i></i>看向窗<i></i><i></i><i></i>太阳，倏<i></i><i></i>床<i></i>坐<i></i>，<i></i>脸<i></i><i></i><i></i>置信。连忙看向床边<i></i>远处<i></i><i></i>钟，<i></i><i></i><i></i><i></i>竟<i></i><i></i><i></i>早<i></i>八<i></i>。
<i></i>将尚恒<i></i>手<i></i><i></i>己<i></i>腰腹处给狠狠<i></i>给推<i></i><i></i>，看<i></i>眼<i></i><i></i>睡<i></i><i></i>香<i></i>尚恒，<i></i><i></i><i></i>爽，拿<i></i>枕头<i></i>往尚恒<i></i>头<i></i>砸。
枕头很轻，砸<i></i>脸<i></i><i></i>疼<i></i>痒，尚恒<i></i>只<i></i><i></i>意识<i></i>抬手将枕头给丢走<i></i>。
见此，柳虚兰<i></i>想再管尚恒，<i></i><i></i><i></i>己匆匆忙忙<i></i><i></i><i></i>床，打<i></i>门衣服<i></i>没换<i></i>朝<i></i>楼<i></i>跑<i></i>。
<i></i>见<i></i>林姨，深皱<i></i>眉，问道：“林姨，<i></i>什么<i></i><i></i>叫<i></i><i></i>床啊！”
林姨听<i></i>，她轻声笑笑，“夫<i></i><i>€</i>，<i></i>辛苦<i></i>，今<i></i><i></i><i></i><i></i>休息休息，她给<i></i>请假<i></i>。”
柳虚兰<i></i>听，顿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>急<i></i>。
<i></i><i></i>放缓<i></i>步伐，寻找<i></i><i></i>白元元<i></i>身影。
“夫<i></i><i></i><i></i><i></i>呢！”见此，林姨<i>€</i>道。
柳虚兰<i></i>听，<i></i>眉头更皱<i></i>，“<i></i><i></i><i></i>干嘛？找文姨玩？”
林姨<i></i><i></i>答，<i></i><i></i>别<i></i>意味<i></i><i></i>笑。
见此，柳虚兰顿<i></i>想<i></i><i></i><i></i><i></i>己床<i></i>睡<i></i>像头猪<i></i><i></i><i></i>尚恒。
“<i></i><i></i><i></i><i></i>系真<i></i>。”林姨突<i></i><i>€</i>道。
“没<i></i>。”柳虚兰<i></i>听<i></i>知道林姨<i></i><i>€</i>谁，<i></i>想<i></i>昨晚尚恒<i></i><i></i>副模<i></i><i></i>瘪<i></i>嘴，<i></i>脸<i></i><i></i>快。
林姨见柳虚兰<i></i><i></i>副神情，<i></i>知道昨晚肯<i></i><i></i><i></i><i></i>什么，<i></i>问道：“昨晚，睡<i></i><i></i><i></i>。”
柳虚兰顿<i></i>顿，随即敷衍道：“<i></i><i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i>。”林姨擦<i></i>擦手，端<i></i><i></i><i></i>盘<i></i>放<i></i><i></i>柳虚兰
<i></i><i></i><i></i>餐桌<i></i>，“尚<i></i>少爷怎么<i></i><i></i><i></i><i></i>？”
<i></i>将椅<i></i>拉<i></i>，坐<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>道：“<i></i><i></i>头猪<i></i>睡<i></i>呢！”
“扑哧。”林姨听<i></i>，顿<i></i>笑<i></i>，<i></i>柳虚兰疑惑<i></i>眼神<i>⿺</i>解释道：“<i></i>跟尚<i></i>少<i></i><i></i>系真<i></i>。”
“<i></i>龄<i></i>罢<i></i>。”柳虚兰毫<i></i><i></i>乎<i></i>解释道：“<i></i>太缠<i></i>，<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>没办<i></i>。”
<i></i>低<i></i>头垂眸，<i></i>顿早饭吃<i></i>漫<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>想<i></i>昨晚<i></i><i></i>情，<i></i><i></i>感觉<i></i><i></i><i></i>爽极<i></i>。
<i></i>让<i></i>占<i></i>便宜，<i></i>让<i></i><i></i><i></i>继续<i></i><i></i>己<i></i>房<i></i><i></i>呼呼睡<i></i><i></i>觉。
<i></i>想<i></i><i></i>儿，<i></i><i></i>巴<i></i><i></i>离尚恒远远<i></i>，最<i></i><i></i>辈<i></i><i></i><i></i><i></i>遇见<i></i>。
柳虚兰突<i></i><i></i><i></i>羞愧，<i></i><i></i>昨晚<i></i><i></i>情，<i></i>果<i></i>己态<i></i>强硬<i></i>话或许<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，但<i></i>没<i></i>，非但没<i></i>，甚至<i></i>略<i></i><i></i>纵容。
<i></i>窝<i></i>尚恒<i></i>怀<i></i>，明知<i></i><i></i><i></i>尚恒究竟<i></i>想什么，做什么<i></i>却<i></i><i></i>什么<i></i>儿<i></i>没<i></i><i></i>般任<i></i><i></i>，昨晚<i></i><i></i>欺骗<i></i>己<i></i><i></i><i></i>无<i></i>挣脱，<i></i><i></i><i></i>尚恒<i></i><i></i>气太<i></i>，但<i></i>真<i></i>此吗？
<i></i><i></i><i></i>件<i></i>情，<i></i><i></i><i></i>情糟糕透<i></i>。
<i></i><i></i><i></i>楼<i></i>尚恒恰恰<i>ǹ</i><i>〾</i><i></i><i></i>，<i></i>将柳虚兰枕<i></i><i></i>枕头抱<i></i>怀<i></i>，<i></i><i></i>劲儿<i></i>闻。
越闻<i></i><i></i><i></i>越激<i></i>，<i></i><i></i>意<i></i>，笑<i></i><i></i>声。
柳虚兰回<i></i><i></i><i></i>候，<i></i><i></i>听<i></i><i></i>尚恒<i></i>笑声。<i></i>打<i></i>门，手<i></i><i></i>端<i></i><i></i>盘<i></i>，<i></i>色阴沉<i></i>走向阳台，<i></i>给尚恒半<i></i><i></i>脸色。
尚恒见此，<i></i>连忙<i></i>床<i></i>爬<i></i><i></i><i></i>，紧跟<i></i>柳虚兰<i></i>步伐<i></i><i></i><i></i><i></i>阳台。
<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>远处顿<i></i>传<i></i><i></i><i></i>道声音，“少爷<i></i><i></i><i></i>！”
听<i></i>，尚恒先<i></i><i></i>震，随即<i></i><i></i>视<i></i>扫<i></i><i></i><i></i><i></i>庭，只见<i></i><i></i>坐满<i></i><i></i>，她<i></i><i></i>目光无<i></i>例<i></i>，<i></i><i></i>**<i></i><i></i><i></i><i></i>身<i></i>。
顿<i></i>，<i></i>愣住<i></i>，挠<i></i>挠头，<i></i><i></i><i></i><i></i>儿<i></i>知<i></i>措。
被<i></i>么<i></i>群<i></i>盯<i></i>，<i></i><i></i><i></i>敢坐<i></i><i></i>儿跟柳虚兰<i></i>块儿吃<i></i>，<i></i><i></i>弯<i></i><i></i>腰，偷偷溜<i></i>柳虚岚<i></i>身边，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>手<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>。
柳虚兰见此没做<i></i>任何<i></i><i></i>，便快速<i></i>将手<i></i>尚恒<i></i>嘴边抽<i></i>，羞愤道：“找女<i></i><i></i>！少将<i></i><i></i>伎俩<i></i><i></i><i></i>身<i></i>！”
<i></i>没敢跟尚恒<i></i>视，<i></i>书挡住<i></i>尚恒投<i></i><i></i>殷切<i></i>目光，直至尚恒叹<i></i><i></i>口气，转身离<i></i><i></i>，<i></i><i></i>才偷偷看<i></i>尚恒<i></i>眼。
见尚恒略<i></i><i></i>落寞<i></i>身影，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>儿<i></i><i></i>滋味。
但<i></i>知道，<i></i><i></i>喜欢尚恒，只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>排斥尚恒罢
<i></i>。
<i></i><i></i>昨晚<i></i><i></i><i></i><i></i>情，<i></i>看<i></i><i></i><i></i>书。手<i></i><i></i>书<i></i>只<i></i>粗略<i></i>随手翻看<i></i>几页，<i></i>将书放<i></i><i></i>木<i>⿸</i><i></i>桌<i></i>。
<i></i>偏<i></i>头，低垂<i></i>眼眸。
<i></i><i></i>始乱<i></i>！
今<i></i><i></i><i></i>容易<i></i>休息<i></i><i></i>，柳虚兰打算<i></i>书店逛逛。
此<i></i>才早<i></i>八<i></i>半，尚恒才刚回<i></i>没<i></i>久，此<i></i><i></i>被文姨<i></i><i></i>抄写古文。
<i></i>跟<i></i><i></i>候<i></i><i></i>，尚恒<i></i><i></i><i></i>儿，文姨<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>惩罚<i></i>，但尚恒<i></i><i></i><i></i><i></i>写完<i></i>继续犯，毫<i></i>悔改。
文姨没<i></i><i></i><i></i>管束，柳虚兰<i></i><i></i><i></i><i></i>烦透<i></i>。
毕竟，尚恒每次犯错招惹<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>柳虚兰啊！
<i></i>回<i></i>房<i></i>，将睡衣换<i></i>，换<i></i>身浅色<i></i>休闲装，随即<i></i><i></i><i></i>房<i></i>，走<i></i><i></i>楼。
<i></i><i></i>客厅，<i></i>看见林姨忙碌<i></i>身影，随即问道：“林姨，妈呢？”
林姨看<i></i><i></i><i></i>眼，随<i></i>笑道：“她跟文夫<i></i><i></i>块儿<i></i>美容<i></i>。”
“嗷~”柳虚兰<i></i><i></i>头，<i></i>再<i></i>问。
<i></i><i></i><i></i>距离曾<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>远，<i></i>且<i></i><i></i><i></i>边<i></i><i></i>交通<i></i>便，<i></i><i></i><i></i>打算走<i></i><i></i><i></i>边坐公交。<i></i>很享受<i></i>己<i></i><i></i><i></i>走<i></i>几乎没什么<i></i>烟路<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>欣赏沿途<i></i>风景，身边没<i></i><i></i>，<i></i>仅清净，<i></i>连做什么<i></i>觉<i></i>闲适。
难<i></i>身边没<i></i>尚恒<i></i>，<i></i>走<i></i>路<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>享受。
书店很<i></i>，但没<i></i>少<i></i>。柳虚兰<i></i><i></i><i></i>，先<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>文<i></i>处逗留<i></i><i></i><i></i>儿，随<i></i>又接<i></i>逛<i></i><i></i><i></i>文<i></i>，随手选<i></i>几<i></i>书<i></i>，<i></i>又<i></i>买<i></i><i></i>堆<i></i>考卷。
<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i><i></i><i></i>，除<i></i>第<i></i><i></i><i></i>期<i></i>拼命<i></i>赶<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>试卷<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>写<i></i>考卷。
<i></i>今<i></i><i></i>考卷<i></i><i></i><i></i>知道写完<i></i><i></i>少张，堆叠<i></i><i></i>，<i></i><i></i>凑<i></i>厚厚<i></i><i></i>叠。
<i></i>随手选<i></i><i></i>试卷，<i></i>买<i></i><i></i>少著名<i></i><i></i><i></i>书籍，<i></i><i></i><i></i>想看<i></i><i></i>什么东西<i></i>买<i></i>，脚<i></i>突<i></i><i></i><i></i><i></i>碰<i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i>低头<i></i>瞧，<i></i>女<i></i><i></i><i></i><i></i>抬头瞧<i></i><i></i><i></i>眼。
女<i></i><i></i>貌姣<i></i>，<i></i><i></i>美<i></i>胚<i></i>，此<i></i><i></i>坐<i></i>冰凉<i></i><i></i><i></i><i></i>看书。
柳虚兰低声道<i></i>声歉，女<i></i>则<i></i>直勾勾<i></i>盯<i></i><i></i>看。
<i></i>被盯<i></i><i></i><i></i><i></i>适，连忙走<i></i>，但<i></i>却<i></i><i></i>感觉，<i></i>像<i></i>彻底<i></i>女<i></i>视<i></i>消失<i>〾</i><i></i>，她始终盯<i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i>柳虚兰头<i></i>次碰见<i></i><i></i><i></i>情况，但<i></i>没<i></i>想便匆匆结<i></i>账走<i></i>。
身<i></i><i></i>东西<i></i><i></i>儿<i></i>，让<i></i><i></i>己拿回<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
早<i></i><i></i>
入书店<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i>司<i></i>打<i></i><i></i><i></i>话，让<i></i>立刻<i></i>接<i></i>。<i></i><i></i>，<i></i><i></i>将书店逛完，<i></i><i></i><i></i>司<i></i>李叔<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>门口<i></i>，<i></i>柳虚兰<i></i>门。
柳虚兰随手将<i></i><i></i><i></i>东西<i></i>甩给<i></i>司<i></i>，<i></i><i></i>己则只拿<i></i><i></i><i></i>书，<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，<i></i>遍走<i></i><i></i>遍看。
突<i></i>，<i></i>余光<i></i>瞥，瞥见<i></i>尚恒<i></i><i></i>候最<i></i>吃<i></i><i></i><i></i>炸排骨，甚至<i></i><i></i>久<i></i><i></i>听尚恒念叨<i></i>。
顿<i></i>顿，<i></i><i></i><i></i>想走，但<i></i>今<i></i><i></i>碰巧<i></i><i></i><i></i>买<i></i>份，但又想<i></i>昨晚<i></i><i></i>情，又想<i></i>装<i></i>没瞧见。
回<i></i><i></i>路<i></i>，身边没<i></i>尚恒，<i></i>倒<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，总觉<i></i><i></i><i></i>空落落<i></i>。
见<i></i>神情神情恹恹，李叔<i></i>口安慰道：“今<i></i>尚<i></i>少<i></i><i></i>，您<i></i><i></i><i></i>寂寞<i></i>？”
柳虚兰看<i></i><i></i><i></i>眼，否认道：“没<i></i>！”
李叔听<i></i>，轻声笑笑，“<i></i><i></i><i></i>，除<i></i>老爷夫<i></i><i></i>系<i></i>近<i></i>，<i></i><i></i>属您<i></i>尚<i></i><i></i><i></i>系最<i></i>。”
柳虚兰视<i></i>看向窗<i></i>，许久<i></i>未<i></i>答，<i></i>低垂<i></i>眼眸，眼波流转。
<i></i><i></i>知李叔口<i>⿺</i><i></i>指<i></i>尚<i></i>无非<i></i>尚恒<i></i><i></i>罢<i></i>，除尚恒<i></i>，<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>算<i></i><i></i>太熟。
才回<i></i><i></i>，尚恒<i></i>立刻<i></i>屋<i></i>跑<i></i><i></i>阳台，喊道：“虚兰！”
<i></i>冲<i></i>柳虚兰欢快<i></i>招手，<i></i>柳虚兰只<i></i>淡淡<i></i>瞥<i></i><i></i><i></i>眼，<i></i>随手<i></i>车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>袋<i></i>交给<i></i>李叔。
李叔<i></i>瞧便知，<i></i><i></i>柳虚兰给尚恒买<i></i>东西。
<i></i><i></i>柳虚兰<i></i>手<i>⿺</i>接<i></i>，随<i></i><i></i><i></i>尚<i></i>，将东西递给<i></i>尚<i></i>门口<i></i>保安。<i></i>柳虚兰则<i></i>毫<i></i>搭<i></i>尚恒，<i></i>顾<i></i><i></i>走回<i></i>别墅，<i></i><i></i>楼。
尚恒见柳虚兰虽<i></i><i></i>搭<i></i><i></i>，但<i></i>清楚<i></i>看见<i></i>柳虚兰给司<i></i>李叔递<i></i>什么东西，<i></i>李叔又将东西递给<i></i>保安。
<i></i>此<i></i><i></i>保安，<i></i><i></i>往别墅赶。
瞧见<i></i><i></i>幕，饶<i></i>见柳虚兰再怎么<i></i>搭<i></i><i></i>，<i></i><i></i>知道，<i></i><i></i>柳虚兰给<i></i>买<i></i>。
李叔车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>堆书，尚恒<i></i>瞧<i></i>知道柳虚兰给<i></i>买<i></i>究竟<i></i>什么<i></i>，<i></i>金<i></i><i></i>烤排骨。
想<i></i><i></i>儿，<i></i><i></i><i></i><i></i>意<i></i>笑。
没想<i></i>几<i></i><i></i>随口念叨<i></i><i></i>句想吃金<i></i><i></i>烤排骨，柳虚兰竟<i></i>记<i></i>。
柳虚兰<i></i><i></i>冷淡，但又并没<i></i>特别冷淡，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>此，<i></i>才<i></i><i></i>纠缠柳虚兰纠缠<i></i>几<i></i>。
眼见保安即将走<i></i>楼<i></i>，<i></i>立即跑<i></i><i></i><i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>袋排骨被<i></i>姐或者<i></i>弟给吃<i></i>。
幸<i></i><i></i>哥<i></i>公司<i></i>班，<i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i>别想独吞<i></i>份排骨。
入书店<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i>司<i></i>打<i></i><i></i><i></i>话，让<i></i>立刻<i></i>接<i></i>。<i></i><i></i>，<i></i><i></i>将书店逛完，<i></i><i></i><i></i>司<i></i>李叔<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>门口<i></i>，<i></i>柳虚兰<i></i>门。
柳虚兰随手将<i></i><i></i><i></i>东西<i></i>甩给<i></i>司<i></i>，<i></i><i></i>己则只拿<i></i><i></i><i></i>书，<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，<i></i>遍走<i></i><i></i>遍看。
突<i></i>，<i></i>余光<i></i>瞥，瞥见<i></i>尚恒<i></i><i></i>候最<i></i>吃<i></i><i></i><i></i>炸排骨，甚至<i></i><i></i>久<i></i><i></i>听尚恒念叨<i></i>。
顿<i></i>顿，<i></i><i></i><i></i>想走，但<i></i>今<i></i><i></i>碰巧<i></i><i></i><i></i>买<i></i>份，但又想<i></i>昨晚<i></i><i></i>情，又想<i></i>装<i></i>没瞧见。
回<i></i><i></i>路<i></i>，身边没<i></i>尚恒，<i></i>倒<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，总觉<i></i><i></i><i></i>空落落<i></i>。
见<i></i>神情神情恹恹，李叔<i></i>口安慰道：“今<i></i>尚<i></i>少<i></i><i></i>，您<i></i><i></i><i></i>寂寞<i></i>？”
柳虚兰看<i></i><i></i><i></i>眼，否认道：“没<i></i>！”
李叔听<i></i>，轻声笑笑，“<i></i><i></i><i></i>，除<i></i>老爷夫<i></i><i></i>系<i></i>近<i></i>，<i></i><i></i>属您<i></i>尚<i></i><i></i><i></i>系最<i></i>。”
柳虚兰视<i></i>看向窗<i></i>，许久<i></i>未<i></i>答，<i></i>低垂<i></i>眼眸，眼波流转。
<i></i><i></i>知李叔口<i>⿺</i><i></i>指<i></i>尚<i></i>无非<i></i>尚恒<i></i><i></i>罢<i></i>，除尚恒<i></i>，<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>算<i></i><i></i>太熟。
才回<i></i><i></i>，尚恒<i></i>立刻<i></i>屋<i></i>跑<i></i><i></i>阳台，喊道：“虚兰！”
<i></i>冲<i></i>柳虚兰欢快<i></i>招手，<i></i>柳虚兰只<i></i>淡淡<i></i>瞥<i></i><i></i><i></i>眼，<i></i>随手<i></i>车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>袋<i></i>交给<i></i>李叔。
李叔<i></i>瞧便知，<i></i><i></i>柳虚兰给尚恒买<i></i>东西。
<i></i><i></i>柳虚兰<i></i>手<i>⿺</i>接<i></i>，随<i></i><i></i><i></i>尚<i></i>，将东西递给<i></i>尚<i></i>门口<i></i>保安。<i></i>柳虚兰则<i></i>毫<i></i>搭<i></i>尚恒，<i></i>顾<i></i><i></i>走回<i></i>别墅，<i></i><i></i>楼。
尚恒见柳虚兰虽<i></i><i></i>搭<i></i><i></i>，但<i></i>清楚<i></i>看见<i></i>柳虚兰给司<i></i>李叔递<i></i>什么东西，<i></i>李叔又将东西递给<i></i>保安。
<i></i>此<i></i><i></i>保安，<i></i><i></i>往别墅赶。
瞧见<i></i><i></i>幕，饶<i></i>见柳虚兰再怎么<i></i>搭<i></i><i></i>，<i></i><i></i>知道，<i></i><i></i>柳虚兰给<i></i>买<i></i>。
李叔车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>堆书，尚恒<i></i>瞧<i></i>知道柳虚兰给<i></i>买<i></i>究竟<i></i>什么<i></i>，<i></i>金<i></i><i></i>烤排骨。
想<i></i><i></i>儿，<i></i><i></i><i></i><i></i>意<i></i>笑。
没想<i></i>几<i></i><i></i>随口念叨<i></i><i></i>句想吃金<i></i><i></i>烤排骨，柳虚兰竟<i></i>记<i></i>。
柳虚兰<i></i><i></i>冷淡，但又并没<i></i>特别冷淡，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>此，<i></i>才<i></i><i></i>纠缠柳虚兰纠缠<i></i>几<i></i>。
眼见保安即将走<i></i>楼<i></i>，<i></i>立即跑<i></i><i></i><i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>袋排骨被<i></i>姐或者<i></i>弟给吃<i></i>。
幸<i></i><i></i>哥<i></i>公司<i></i>班，<i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i>别想独吞<i></i>份排骨。
入书店<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i>司<i></i>打<i></i><i></i><i></i>话，让<i></i>立刻<i></i>接<i></i>。<i></i><i></i>，<i></i><i></i>将书店逛完，<i></i><i></i><i></i>司<i></i>李叔<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>门口<i></i>，<i></i>柳虚兰<i></i>门。
柳虚兰随手将<i></i><i></i><i></i>东西<i></i>甩给<i></i>司<i></i>，<i></i><i></i>己则只拿<i></i><i></i><i></i>书，<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，<i></i>遍走<i></i><i></i>遍看。
突<i></i>，<i></i>余光<i></i>瞥，瞥见<i></i>尚恒<i></i><i></i>候最<i></i>吃<i></i><i></i><i></i>炸排骨，甚至<i></i><i></i>久<i></i><i></i>听尚恒念叨<i></i>。
顿<i></i>顿，<i></i><i></i><i></i>想走，但<i></i>今<i></i><i></i>碰巧<i></i><i></i><i></i>买<i></i>份，但又想<i></i>昨晚<i></i><i></i>情，又想<i></i>装<i></i>没瞧见。
回<i></i><i></i>路<i></i>，身边没<i></i>尚恒，<i></i>倒<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，总觉<i></i><i></i><i></i>空落落<i></i>。
见<i></i>神情神情恹恹，李叔<i></i>口安慰道：“今<i></i>尚<i></i>少<i></i><i></i>，您<i></i><i></i><i></i>寂寞<i></i>？”
柳虚兰看<i></i><i></i><i></i>眼，否认道：“没<i></i>！”
李叔听<i></i>，轻声笑笑，“<i></i><i></i><i></i>，除<i></i>老爷夫<i></i><i></i>系<i></i>近<i></i>，<i></i><i></i>属您<i></i>尚<i></i><i></i><i></i>系最<i></i>。”
柳虚兰视<i></i>看向窗<i></i>，许久<i></i>未<i></i>答，<i></i>低垂<i></i>眼眸，眼波流转。
<i></i><i></i>知李叔口<i>⿺</i><i></i>指<i></i>尚<i></i>无非<i></i>尚恒<i></i><i></i>罢<i></i>，除尚恒<i></i>，<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>算<i></i><i></i>太熟。
才回<i></i><i></i>，尚恒<i></i>立刻<i></i>屋<i></i>跑<i></i><i></i>阳台，喊道：“虚兰！”
<i></i>冲<i></i>柳虚兰欢快<i></i>招手，<i></i>柳虚兰只<i></i>淡淡<i></i>瞥<i></i><i></i><i></i>眼，<i></i>随手<i></i>车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>袋<i></i>交给<i></i>李叔。
李叔<i></i>瞧便知，<i></i><i></i>柳虚兰给尚恒买<i></i>东西。
<i></i><i></i>柳虚兰<i></i>手<i>⿺</i>接<i></i>，随<i></i><i></i><i></i>尚<i></i>，将东西递给<i></i>尚<i></i>门口<i></i>保安。<i></i>柳虚兰则<i></i>毫<i></i>搭<i></i>尚恒，<i></i>顾<i></i><i></i>走回<i></i>别墅，<i></i><i></i>楼。
尚恒见柳虚兰虽<i></i><i></i>搭<i></i><i></i>，但<i></i>清楚<i></i>看见<i></i>柳虚兰给司<i></i>李叔递<i></i>什么东西，<i></i>李叔又将东西递给<i></i>保安。
<i></i>此<i></i><i></i>保安，<i></i><i></i>往别墅赶。
瞧见<i></i><i></i>幕，饶<i></i>见柳虚兰再怎么<i></i>搭<i></i><i></i>，<i></i><i></i>知道，<i></i><i></i>柳虚兰给<i></i>买<i></i>。
李叔车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>堆书，尚恒<i></i>瞧<i></i>知道柳虚兰给<i></i>买<i></i>究竟<i></i>什么<i></i>，<i></i>金<i></i><i></i>烤排骨。
想<i></i><i></i>儿，<i></i><i></i><i></i><i></i>意<i></i>笑。
没想<i></i>几<i></i><i></i>随口念叨<i></i><i></i>句想吃金<i></i><i></i>烤排骨，柳虚兰竟<i></i>记<i></i>。
柳虚兰<i></i><i></i>冷淡，但又并没<i></i>特别冷淡，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>此，<i></i>才<i></i><i></i>纠缠柳虚兰纠缠<i></i>几<i></i>。
眼见保安即将走<i></i>楼<i></i>，<i></i>立即跑<i></i><i></i><i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>袋排骨被<i></i>姐或者<i></i>弟给吃<i></i>。
幸<i></i><i></i>哥<i></i>公司<i></i>班，<i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i>别想独吞<i></i>份排骨。
入书店<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>给<i></i><i></i><i></i>司<i></i>打<i></i><i></i><i></i>话，让<i></i>立刻<i></i>接<i></i>。<i></i><i></i>，<i></i><i></i>将书店逛完，<i></i><i></i><i></i>司<i></i>李叔<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>门口<i></i>，<i></i>柳虚兰<i></i>门。
柳虚兰随手将<i></i><i></i><i></i>东西<i></i>甩给<i></i>司<i></i>，<i></i><i></i>己则只拿<i></i><i></i><i></i>书，<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，<i></i>遍走<i></i><i></i>遍看。
突<i></i>，<i></i>余光<i></i>瞥，瞥见<i></i>尚恒<i></i><i></i>候最<i></i>吃<i></i><i></i><i></i>炸排骨，甚至<i></i><i></i>久<i></i><i></i>听尚恒念叨<i></i>。
顿<i></i>顿，<i></i><i></i><i></i>想走，但<i></i>今<i></i><i></i>碰巧<i></i><i></i><i></i>买<i></i>份，但又想<i></i>昨晚<i></i><i></i>情，又想<i></i>装<i></i>没瞧见。
回<i></i><i></i>路<i></i>，身边没<i></i>尚恒，<i></i>倒<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，总觉<i></i><i></i><i></i>空落落<i></i>。
见<i></i>神情神情恹恹，李叔<i></i>口安慰道：“今<i></i>尚<i></i>少<i></i><i></i>，您<i></i><i></i><i></i>寂寞<i></i>？”
柳虚兰看<i></i><i></i><i></i>眼，否认道：“没<i></i>！”
李叔听<i></i>，轻声笑笑，“<i></i><i></i><i></i>，除<i></i>老爷夫<i></i><i></i>系<i></i>近<i></i>，<i></i><i></i>属您<i></i>尚<i></i><i></i><i></i>系最<i></i>。”
柳虚兰视<i></i>看向窗<i></i>，许久<i></i>未<i></i>答，<i></i>低垂<i></i>眼眸，眼波流转。
<i></i><i></i>知李叔口<i>⿺</i><i></i>指<i></i>尚<i></i>无非<i></i>尚恒<i></i><i></i>罢<i></i>，除尚恒<i></i>，<i></i>哪<i></i><i></i><i></i>算<i></i><i></i>太熟。
才回<i></i><i></i>，尚恒<i></i>立刻<i></i>屋<i></i>跑<i></i><i></i>阳台，喊道：“虚兰！”
<i></i>冲<i></i>柳虚兰欢快<i></i>招手，<i></i>柳虚兰只<i></i>淡淡<i></i>瞥<i></i><i></i><i></i>眼，<i></i>随手<i></i>车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>袋<i></i>交给<i></i>李叔。
李叔<i></i>瞧便知，<i></i><i></i>柳虚兰给尚恒买<i></i>东西。
<i></i><i></i>柳虚兰<i></i>手<i>⿺</i>接<i></i>，随<i></i><i></i><i></i>尚<i></i>，将东西递给<i></i>尚<i></i>门口<i></i>保安。<i></i>柳虚兰则<i></i>毫<i></i>搭<i></i>尚恒，<i></i>顾<i></i><i></i>走回<i></i>别墅，<i></i><i></i>楼。
尚恒见柳虚兰虽<i></i><i></i>搭<i></i><i></i>，但<i></i>清楚<i></i>看见<i></i>柳虚兰给司<i></i>李叔递<i></i>什么东西，<i></i>李叔又将东西递给<i></i>保安。
<i></i>此<i></i><i></i>保安，<i></i><i></i>往别墅赶。
瞧见<i></i><i></i>幕，饶<i></i>见柳虚兰再怎么<i></i>搭<i></i><i></i>，<i></i><i></i>知道，<i></i><i></i>柳虚兰给<i></i>买<i></i>。
李叔车<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>堆书，尚恒<i></i>瞧<i></i>知道柳虚兰给<i></i>买<i></i>究竟<i></i>什么<i></i>，<i></i>金<i></i><i></i>烤排骨。
想<i></i><i></i>儿，<i></i><i></i><i></i><i></i>意<i></i>笑。
没想<i></i>几<i></i><i></i>随口念叨<i></i><i></i>句想吃金<i></i><i></i>烤排骨，柳虚兰竟<i></i>记<i></i>。
柳虚兰<i></i><i></i>冷淡，但又并没<i></i>特别冷淡，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>此，<i></i>才<i></i><i></i>纠缠柳虚兰纠缠<i></i>几<i></i>。
眼见保安即将走<i></i>楼<i></i>，<i></i>立即跑<i></i><i></i><i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>袋排骨被<i></i>姐或者<i></i>弟给吃<i></i>。
幸<i></i><i></i>哥<i></i>公司<i></i>班，<i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i>别想独吞<i></i>份排骨。
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 写文好难啊 的《目标最强的我莫名成神了》最快更新
第39章 契约 免费阅读.[www.aishu55.cc]
