第52章 网恋被骗第五十二次
作品:《网恋被骗八百次》 《网恋被骗八百次》最<i></i>章节 第52章 网恋被骗第五<i></i><i></i>次
活<i></i>
陆止<i></i><i></i>房<i></i>，<i></i><i></i><i>€</i>什么，只坐<i></i><i></i>窗边<i></i><i></i>榻<i></i>。<i></i>榻<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>廖珠宠幸<i></i>陆止<i></i>叫<i></i>安置<i></i>。她喜欢躺<i></i><i></i>榻<i></i>，听陆止弹琴，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>榻<i></i><i></i><i></i>此<i></i>搁置<i></i>。
<i></i>么<i></i><i></i>，早<i></i>已<i></i><i></i><i></i>褪色破损<i>〾</i><i></i>，陆止<i></i>此<i></i>坐<i></i><i></i><i></i>，独显<i></i><i></i>副落寞凄凉<i>〾</i>情。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，将随身<i></i>直装<i></i>怀<i></i><i></i>黑色香囊取<i></i>，<i></i><i></i><i></i>拿<i></i><i></i>颗珠<i></i>，<i>€</i><i></i>玉却比<i>〾</i>晶莹剔透，取<i></i><i></i><i></i>己散<i></i><i></i>游白<i></i>光，随<i></i>陆止<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>将屋<i></i>照<i></i><i></i>明<i></i>暗。
“<i></i>儿，<i></i><i></i><i></i>总<i></i>奇<i></i>怀<i>⿺</i><i></i><i></i>只香囊<i></i>底装<i></i>什么吗？今<i></i><i></i>给<i></i>看看吧。”陆止<i>€</i>罢，将手<i>⿺</i><i></i>珠<i></i>掌<i></i>朝<i></i><i></i>递<i></i><i></i><i></i>。
廖即<i></i>知道<i></i>己<i></i><i></i>候总<i></i><i></i>奇爹<i></i>怀<i></i><i></i>底<i></i>什么东西，<i></i><i></i><i></i>让<i></i>己看，<i></i>今突<i></i>又将东西取<i></i>递给<i></i>己，<i></i>己委<i></i><i></i><i></i><i></i>知<i></i>措。
<i></i>走<i></i><i></i><i></i>，将珠<i></i><i></i><i></i>翼翼<i></i>拿<i></i><i></i>手<i>⿺</i>，<i></i><i></i><i></i>解<i></i>抬头问陆止：“爹，<i></i><i></i>何<i></i>？”
陆止叹<i></i>口气道：“<i></i><i></i><i></i>祖母塞给爹爹<i></i>。”
廖即<i></i><i></i>未听<i></i>己<i></i>爹提<i></i><i></i>己<i></i>母<i></i><i>ǹ</i>父<i></i>，只<i></i><i></i>爹<i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i><i></i>，才流落坊<i></i>，<i></i><i></i>听爹<i></i>般<i>€</i>，似乎并<i></i><i></i><i></i>此。
陆止道：“爹爹<i></i><i></i>没跟<i></i><i>€</i><i></i><i></i>己<i></i><i></i>，<i>〾</i><i></i><i></i>直<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>懂<i></i><i></i>，<i></i><i></i>想<i></i><i></i><i></i>再<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>今看<i></i>....<i></i><i></i><i></i>儿<i></i>知<i></i>觉<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i>翩翩俊少<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>€</i><i></i>。坐<i></i>吧。”
石头见状，打算<i></i>己先退<i></i><i></i>。<i></i>刚<i></i><i></i><i></i>，陆止<i></i><i></i>口道：“石头，<i></i><i></i>坐<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>早<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>儿<i></i><i></i>般<i></i>，没什么<i></i><i></i><i></i><i></i>知晓<i></i>。”
石头听<i></i><i></i>话，<i></i><i></i><i></i>暖，遂随<i></i>廖即<i></i><i></i><i></i>坐<i></i><i></i>屋<i></i><i></i>桌边。
陆止回忆<i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i>往<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>处<i></i>门<i></i>院<i>⿺</i>，<i></i><i></i>俊美<i></i>少<i></i><i></i><i></i><i></i>月黑风<i></i><i>〾</i><i></i>悄悄<i></i>将背<i></i><i></i><i></i>李又往背<i></i>背<i></i>背，<i></i><i></i>打<i></i><i></i>番<i></i>，<i></i><i></i>翼翼<i></i>寻<i></i><i></i>己<i>〾</i><i></i>遮挡<i></i><i></i><i></i>处狗洞<i></i>，先将<i></i>己<i></i>包裹塞<i></i><i></i>洞<i>⿺</i>，又回头看<i></i><i></i>眼<i></i>趴<i></i>身，<i></i>往洞<i></i>钻，刚钻<i></i>洞<i></i>半<i></i>身<i></i>，将<i></i>己<i></i>头穿<i></i>院墙，<i></i>见<i></i>己刚刚塞<i></i><i></i><i></i>包袱已<i></i><i></i>见<i></i>。忽<i></i><i></i>，<i></i><i></i>火折<i></i><i></i><i></i>己<i></i><i></i><i></i><i></i>亮，<i></i>张<i></i>再熟悉<i></i><i></i><i></i>脸放<i></i><i></i><i></i>己<i></i><i></i>。
“少爷，您<i></i>已<i></i><i></i><i></i><i></i>月第八回<i></i>。”<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>跟<i></i><i></i>身边<i></i><i></i>厮决明。
<i></i>洞<i>⿺</i><i>〾</i><i></i><i></i><i></i>别<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>少爷陆止。
洞<i>⿺</i>钻<i></i><i></i>半<i></i>陆止忙道：“决明，<i></i><i></i>真<i></i><i></i>辜负<i></i><i></i>名字，<i></i>此<i></i>明目啊。。。。<i></i><i></i><i></i>没看见<i></i><i></i><i></i><i></i>，拜托。”
“少爷，<i></i><i></i>想<i></i>没看见，<i></i><i></i>您<i></i><i></i><i></i>....恐怕<i></i><i></i>....”决明难<i></i><i></i><i>€</i>道。
陆止<i></i>才<i></i><i></i><i></i>己似乎身<i></i><i></i><i></i><i></i>弹<i></i>，<i></i>身<i></i><i></i><i></i>股很<i></i><i></i><i></i>气将<i></i>己往回拖拽。没<i></i><i></i>，陆止<i></i>被<i></i><i></i>拖<i></i><i></i>狗洞，抬头<i></i><i></i>脸堆笑<i></i>唤<i></i><i></i>声：“爹，哈哈，爹，<i></i>么晚<i></i>，您怎么<i></i>未休息。”
陆止<i></i>爹陆衔脸色铁青<i></i>看<i></i><i></i>己<i></i><i></i>争气<i></i>儿<i></i>道：“<i></i><i></i><i></i>敢休息，<i></i><i></i><i></i><i></i>觉醒<i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>已<i></i><i></i><i></i>连珠岭<i></i>。”
陆止<i></i><i></i>只觉<i></i>浑身手脚<i></i>软，知道<i></i><i></i><i></i>己<i></i>给<i></i><i></i>药<i></i>无<i></i><i></i>爹做<i></i><i></i><i></i>，但<i></i>己却想<i></i>通，<i></i>己<i></i>底<i></i>哪<i></i><i></i>意<i></i>，竟<i></i><i></i><i></i>此<i></i>又<i></i><i></i><i></i><i></i>道。
只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>唯<i></i><i></i><i></i><i></i>嘴<i>€</i><i></i>：“爹，<i></i><i></i>医术又精<i></i><i></i>呀，<i></i>回儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>没<i></i><i></i>，<i></i>且您<i></i>剂<i></i><i></i><i></i>此<i></i>准确，刚<i></i>药效<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>喜<i></i>贺，<i></i>喜<i></i>贺，哈哈，哈哈哈。”
陆衔怎<i></i><i></i>知<i></i>己<i></i>儿<i></i><i></i>何<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>无术，竟看<i></i><i></i>乱七八糟<i></i>东西，<i></i><i></i><i></i>医术<i></i><i></i>，非<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么没<i></i><i></i>琴，画什么画。
陆衔哼<i></i>声道：“别<i></i><i></i><i></i><i></i>知道<i></i>葫芦<i></i>卖<i></i>什么药，<i></i><i></i>告诉<i></i>，<i></i>次<i></i>药，<i></i>连<i></i>娘<i></i>没告诉，别想<i></i>让<i></i>娘替<i></i>解<i></i>。带走。”
<i>€</i>完，<i></i>吩咐<i></i>厮将陆止架<i></i>，往<i></i><i></i>房<i></i>带。
“什么没告诉<i></i><i></i>呀？<i>€</i><i></i><i></i>听听？”<i></i><i></i><i></i><i></i>温柔<i></i>女声<i></i>远及近<i></i>传<i></i>，陆止<i></i>眼睛<i></i>瞬<i></i><i></i>亮<i></i><i></i><i></i>。
“娘，娘<i></i>，您快管管爹，<i></i>拿<i></i>试药呢，<i></i><i></i>瞒<i></i>您，<i></i>秘密<i></i>告诉您。”陆止马<i></i><i></i>回复<i></i>往<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>似刚刚<i></i>般<i></i>垂头丧气。
陆衔<i></i>听，忙<i></i><i></i><i></i>，伸手将<i></i><i></i>女<i></i>牵住，道：“夫<i></i>，别听<i></i>混<i></i><i></i>胡<i>€</i>，<i></i>怎么<i></i><i></i>休息呢，<i></i><i></i>么晚<i></i>，<i></i><i></i>让<i></i>先休息嘛，<i></i><i></i>料<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>回<i></i><i></i>。”
“料<i></i>？<i></i>想怎么料<i></i>？<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，止儿<i></i><i></i><i></i>副<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>活蹦乱跳<i></i>，<i></i><i></i><i></i>敢休息，<i></i><i></i><i></i><i></i>觉醒<i></i>，<i></i>怕<i></i><i></i>已<i></i>变<i></i>再<i></i><i></i>跑<i></i>。”
陆止听<i></i>知道<i></i>己娘刚刚<i></i>听<i></i>爹<i>€</i><i></i>话<i></i>，给<i></i>己<i></i>气呢，<i></i><i></i><i></i>嘻嘻<i></i>笑<i></i>。<i></i><i></i><i></i>感受<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>己爹<i></i>怒气<i></i>眼神<i></i>。
“夫<i></i>，怎么<i></i>呢，怎么<i>€</i>止儿<i></i><i></i><i></i><i></i>儿<i></i>，<i></i>哪舍
<i></i><i></i><i></i>怎<i></i>。”陆衔<i></i>改刚刚<i></i><i></i>情，<i></i>脸讨<i></i><i></i><i></i><i></i>陆止<i></i>母<i></i>。
“<i></i>吗？<i></i><i></i>没觉<i></i>，<i></i><i></i><i></i>止儿<i></i>街<i></i>捡回<i></i><i></i>呢，<i></i><i></i>怎<i></i><i></i><i></i>爹舍<i></i><i></i><i></i>己儿<i></i><i></i>手。”陆止<i></i>母<i></i>林影继续道。
“<i></i><i></i>，夫<i></i>教训<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>给<i></i>解<i></i>。”<i>€</i>吧陆衔<i></i>挥袖<i></i>陆止<i></i>感觉<i></i>己身<i></i><i></i>似刚刚<i></i>般<i></i>绵软<i></i>。
<i></i><i></i>挣脱身旁架<i></i><i></i><i></i><i></i>，走道林影身旁，抱住林影<i></i>手臂将<i></i>己弯曲<i></i><i></i>靠<i></i>她<i></i>肩<i></i>道：“<i></i>知道娘最疼<i></i><i></i>。”
林影<i></i><i></i><i></i><i></i>头宠溺<i></i>道：“知道<i></i>乖<i></i>，莫<i></i>总惹<i></i>爹<i></i>气，<i></i><i></i><i></i>总惦记<i></i>往<i></i>跑。”
陆止满口答<i></i><i></i>，<i></i><i></i>己<i></i><i>⿺</i>却<i></i><i></i><i></i>般<i></i>想。
<i></i>己<i></i><i></i>已<i></i>及冠<i></i>，爹早<i></i>看<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>女儿，<i></i><i></i><i></i><i></i>及冠<i>〾</i><i></i><i></i>准备<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>己<i></i><i></i>候见<i></i><i></i>丫头，长<i></i>且<i></i>论<i></i><i></i><i></i>看，单<i>€</i><i></i>娇滴滴<i></i><i></i><i></i>，<i></i>己<i></i><i></i>喜欢。<i></i>擎<i></i><i></i>女<i></i><i></i><i></i>常论女<i></i>无才便<i></i>德，<i></i><i></i>丫头，<i></i>碰<i></i><i></i>脸<i></i>哭<i></i><i></i><i></i>，<i></i>己哪<i></i><i></i><i></i>思<i></i><i></i><i></i>哄她呀。
陆止喜欢<i></i>己娘<i></i><i></i>般<i></i>飒爽英姿，<i></i><i></i>跟爹轮<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>爹讲古今<i></i>女<i></i>，<i></i>才<i></i><i></i>己希望<i></i><i></i>共<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
陆止<i>〾</i><i></i>看<i></i><i></i><i></i>书，<i></i><i></i><i></i><i>€</i>隔壁<i></i><i></i><i></i>叫做澜<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>女<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>娘<i></i><i></i>般<i></i><i></i>身<i></i><i></i>武艺。她<i></i><i></i><i></i>武<i></i><i></i><i></i>领兵，<i></i><i></i>战场；文<i></i><i></i>朝<i></i>官<i></i>，<i></i>富五车，<i></i>岂<i></i><i></i>遍<i></i><i></i><i></i><i></i>己喜欢<i></i><i></i><i></i>女<i></i>。
<i></i><i></i>陆止<i></i>想<i></i><i></i>何悄悄<i></i>离<i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i><i></i>走，<i></i><i></i><i></i><i></i>澜<i></i>看看，看看<i></i>回<i></i>。但<i></i>爹总<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>么<i></i>险恶，<i></i>处<i></i><i></i>吃<i></i>孩<i></i>恶<i></i>。
<i></i>陆止才<i></i>信呢，爹<i></i><i></i><i></i>怕<i></i>己<i></i>看<i></i>澜<i></i><i></i>女<i></i><i></i><i></i>回<i></i><i></i><i></i>娶<i></i>看<i>⿺</i><i></i><i></i><i></i><i></i>丫头<i></i>，<i></i><i></i><i></i>跟<i></i>交待。
<i></i>直<i></i>陆止真<i></i><i></i>偷偷离<i></i><i></i>功<i></i><i></i>才知道，原<i></i>爹<i></i>未骗<i></i><i></i>己，<i></i><i></i>真<i></i><i></i>吃<i></i><i></i>恶<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>吐骨头。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>己娘<i></i><i></i>命换<i></i><i></i><i></i><i></i>。
“站住，别跑！”<i></i><i></i>凶神恶煞<i></i>追<i></i>五六<i></i><i></i>，陆止被<i></i><i></i>娘<i></i>林影牵<i></i>手，<i></i>路<i></i>跑<i></i>，<i></i><i></i>知道<i></i><i></i><i></i><i></i>往哪跑，只<i></i><i></i><i></i>停<i></i><i></i>。
林影早<i></i>已<i></i>浑身<i></i>伤<i></i>，<i></i>手持剑<i></i>捂<i></i><i></i>己<i></i>胸口，<i></i>手牵<i></i><i></i>己<i></i>儿<i></i>，她已<i></i>感<i></i><i></i>己筋疲<i></i>尽<i></i>，<i></i>她知道她<i></i>果<i></i>带<i></i><i></i>己<i></i>儿<i></i>跑<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>今<i></i><i></i><i></i><i></i>葬送<i></i><i></i><i></i>。
“娘，咱<i></i><i></i>跑<i></i>哪<i></i>呀。”陆止已<i></i>难<i></i><i></i><i></i>哭<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>知道何<i></i>才<i></i>尽头。
林影想<i></i>陆止却<i></i>无<i></i>再继续跑<i></i><i></i><i></i>，但身<i></i><i></i><i></i>却越追越近。<i></i>伙山贼，太<i></i>猖狂，刚刚<i></i>己将<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>杀<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>肯<i></i><i></i><i></i><i></i>放<i></i><i></i>己<i></i>，但<i></i>陆止<i></i><i></i><i></i><i></i>。<i></i><i></i>己<i></i><i></i>山<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>知<i>〾</i>甚少，只<i></i><i></i>味<i></i>往<i></i>跑<i></i>。
跑<i></i>跑<i></i>感觉<i></i><i></i>丝毫<i></i>再<i></i><i></i><i></i>山林<i></i>黑暗<i></i>，<i></i><i></i>明亮，她刚<i></i><i></i><i></i>兴<i></i><i></i><i></i><i></i>跑<i></i><i></i>林<i></i>，才<i></i><i></i><i></i><i></i>林<i></i>却<i></i>山顶<i></i>崖边<i></i>。
今<i></i><i></i>月<i></i><i></i><i></i><i></i>此<i></i><i></i>境<i></i><i></i>般<i></i>阴暗，被<i></i><i></i><i></i>黑云遮<i></i>几乎<i></i>见，林影<i></i><i></i><i></i>凉，转头看向<i></i>周<i></i>没<i></i>什么<i></i><i></i><i></i><i></i>藏身<i></i><i></i><i></i>。
<i></i>无绝<i></i><i>〾</i>路，<i></i>远处<i></i><i></i><i></i>石缝，刚<i></i><i></i><i></i>藏<i></i><i></i><i></i>，林影忽<i></i><i></i>感激<i></i>今<i></i><i></i>阴暗<i></i>夜晚，或许<i></i>己<i></i>儿<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。
林影将陆止藏<i></i><i></i><i></i>仅<i></i><i></i>宽<i></i>石缝<i>⿺</i>，又捡<i></i><i></i>树枝将洞口遮<i></i>。
陆止看<i></i><i></i>己娘<i></i><i></i><i></i><i></i>，死死<i></i>攥<i></i>她<i></i>手<i></i>让她走，林影狠<i></i><i></i>挣脱<i></i>陆止<i></i>手，安慰道：“止儿乖，娘带<i></i><i></i><i></i>没办<i></i>施展<i></i>，娘<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>没办<i></i>打跑<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>藏<i></i>，别被<i></i><i></i><i></i><i></i>，娘<i></i>将<i></i><i></i>打败<i></i><i></i>带<i></i><i></i><i></i>，咱<i></i><i></i>回<i></i>，<i></i><i></i><i></i>？”
陆止<i></i>边想哭<i></i><i></i>边<i></i><i></i>头。
林影继续道：“止儿最听娘<i></i><i></i>话<i></i>，<i></i><i></i>娘<i></i>留给<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>怕<i></i>。<i></i>看。”
林影<i>€</i><i></i><i></i>怀<i></i>拿<i></i><i></i><i></i>黑色<i></i>香囊，将<i></i>打<i></i>刚<i></i>打<i></i>，陆止<i></i>感觉<i>〾</i><i></i><i></i>己逃走<i></i>被爹抓住<i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>药<i></i>般<i></i>无<i></i>，身<i></i><i></i>无<i></i><i></i>弹。
<i></i>次<i></i><i></i><i>€</i>话，<i></i>次却连声音<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>。只<i></i>呆呆<i></i>站<i></i><i></i>，拼命<i></i>眨眼睛。
林影听<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>追<i></i><i></i>脚步声，慌忙将黑色<i></i>香囊塞<i></i>陆止<i></i>怀<i>⿺</i>，<i>€</i><i></i><i></i>句：“止儿，<i></i><i></i><i></i>活<i></i><i></i>。”
<i>€</i>完便头<i></i><i></i>回<i></i>走<i></i>。<i></i><i></i>陆止最<i></i><i></i>次见<i></i><i></i>己<i></i>娘<i></i>。
<i></i>知道<i></i>果<i></i><i></i><i></i>己趁<i></i>爹<i></i>门采药<i></i><i></i><i></i>任<i></i><i></i>离<i></i><i></i><i></i><i></i>被<i></i><i></i>伙山贼掳<i></i><i></i>，更<i></i><i></i>被<i></i><i></i>山贼拿<i></i><i></i>挟娘<i></i>，让娘<i></i>只身<i></i>山给钱赎回<i></i>己。
<i></i><i></i><i></i>切<i></i>已<i></i>晚<i></i>，<i></i>任<i></i><i></i>逃离<i></i><i>⿺</i><i></i>，再<i></i>没脸回<i></i>见爹，无处<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>漫无目<i></i><i></i>走，<i></i>知走<i></i><i></i>久，真<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>己<i>〾</i><i></i><i></i>直想<i></i><i></i>澜<i></i>。
但<i></i><i></i>真<i></i><i></i><i></i>澜<i></i>才<i></i><i></i>，<i></i><i></i>切<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i>〾</i><i></i>想<i></i><i></i>般。<i></i>己没育<i></i>世，没<i></i>身份，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i><i></i>认知<i></i>东西<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>己寸步难<i></i>。
<i></i><i></i>男<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>女<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>无<i></i><i></i>存<i></i>。<i></i><i></i>悲寒交<i></i><i></i><i></i>
<i></i><i></i>病走投无路<i>〾</i><i></i>，<i></i>被卖<i></i><i></i><i></i><i></i>花柳<i>〾</i>街。幸<i></i><i></i>己<i></i>**<i></i><i></i><i></i>琴艺，艺坊<i></i>老板才没真<i></i>强迫<i></i>己做<i></i><i></i><i></i>己<i></i>愿做<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>深知<i></i>己此<i></i>却再无<i></i>走<i></i><i></i>无<i></i><i></i>牢笼<i></i>，<i></i>再<i></i><i></i><i></i>清白<i></i><i></i><i></i>少爷<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>男<i></i><i></i>清白<i></i><i></i><i></i>。
陆止<i></i>想廖即<i></i>知晓太<i></i><i></i><i></i>往<i></i>，虽<i></i><i></i>己<i></i><i>⿺</i>回忆<i></i><i></i><i></i><i></i>往，<i></i>嘴<i></i>却简单<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>，但<i>€</i><i></i>此，早已泪流满<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>己已<i></i>放<i></i><i></i>，此<i></i>却才知晓，<i></i>己<i></i>未放<i></i>，<i></i>己<i></i>未放<i></i><i></i>己。
廖即<i></i>听<i></i>陆止未<i>€</i>尽<i></i>话，但<i></i>知道，<i></i>情<i></i><i></i><i></i>似爹爹<i></i><i>€</i><i></i><i></i>般。
廖即<i></i><i></i>听<i></i><i></i><i></i><i></i>己爹爹<i></i><i></i>何<i></i><i></i>母<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>母<i></i>骗<i></i>爹爹，<i></i>己<i></i>想<i></i>，<i></i>何爹爹甘<i></i><i></i>般<i></i>待<i></i>府<i>⿺</i><i></i>此<i></i>受尽委屈苦楚。<i></i><i></i>似乎明白<i></i><i></i><i></i>。
陆止<i></i>复<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>情绪，又继续道：“<i></i>儿，今<i></i>爹爹<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i>，<i></i>信<i></i><i></i>知晓爹爹<i></i>意思<i></i>。难道<i></i><i></i><i></i>走<i></i>爹爹<i></i>条路吗？莫<i></i>让爹爹<i></i><i></i><i></i>白白<i></i>待<i></i><i></i>廖府<i></i>。”
廖即<i></i><i></i><i></i>跪<i></i><i></i><i></i>，终<i></i><i></i><i></i>止<i></i>住<i></i><i></i>声道：“爹爹。。。。<i></i>儿知道，爹爹<i></i><i></i>再<i>€</i><i></i>，<i></i>儿明白<i></i>儿<i></i>明白。”
<i>€</i>罢<i></i>往<i></i><i></i>扑<i></i>趴<i></i><i></i>陆止腿<i></i>眼泪<i></i>断<i></i><i></i><i></i>般<i></i>再<i></i>止<i></i>住<i></i>。
陆止温柔<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>廖即<i></i><i></i>头，道：“<i></i>儿，莫<i></i>怪爹爹，爹爹无<i></i>，只<i></i>做<i></i><i></i>此。<i></i><i></i><i></i>让<i></i>儿受委屈<i></i>。”
廖即<i></i>知道爹爹意思，<i></i>知道<i></i>廖府<i></i>确<i></i><i></i>爹爹<i></i>给<i></i><i></i>最<i></i><i></i>，<i></i><i></i>断<i></i>摇<i></i>头，但已<i></i><i>€</i><i></i><i></i>什么话，只剩哽咽。
<style type=''''text/css''''>@font-face {font-family: ''''yahei'''';src: url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'''') format(''''woff2''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'''') format(''''woff''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'''') format(''''truetype''''),url(''''//at.alicdn/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'''') format(''''svg'''');}i{font-family: ''''yahei'''' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 成日冬眠 的《网恋被骗八百次》最快更新
第52章 网恋被骗第五十二次 免费阅读.[.aishu55.cc]
