第102章 里程碑式的老师
作品:《八零年代二婚夫妻》 《八零<i></i>代<i></i>婚夫妻》最<i></i>章节 第102章 <i></i>程碑式<i></i>老师
祖师堂牌，头顶月光
老<i></i>君<i>ǹ</i>钟魁离<i></i><i></i>，<i></i>夜再无<i></i>。
眼皮<i></i>打架<i></i>裴钱给陈<i></i>安抱<i></i><i></i>窗台，让她回<i></i>睡觉。
陈<i></i>安独<i></i>留<i></i>院<i>⿺</i>，没<i></i>走桩<i></i>没<i></i>练剑，坐<i></i>石桌旁想<i></i>今<i></i><i></i>谋划。
偶<i></i>失神，抬头望向夜幕，听钟魁先<i></i><i>€</i><i></i>，儒<i></i>文庙陪祀圣<i></i><i>⿺</i>，除<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>疆拓土，寻觅<i></i><i></i>洞<i></i>福<i></i>，<i></i>余圣<i></i><i></i><i></i>很<i></i>坐镇<i></i>座浩<i></i><i></i><i></i><i></i>洲、湖海<i></i><i></i><i></i>，俯瞰<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>眼<i>⿺</i>，<i></i><i></i><i></i>修士，无论山<i></i>山<i></i>，<i></i>像凡夫俗<i></i>看<i></i><i></i><i></i>夏夜飘荡<i></i>萤火虫，亮光<i></i>强弱，<i></i>看<i></i><i></i>陆<i></i>神仙<i></i><i></i>境界<i></i>低。<i></i><i></i>太<i></i>山<i></i>战，<i>ǹ</i>白猿放<i></i>手脚倾<i></i>厮杀，再无遮掩气象，<i></i>桐叶洲<i></i><i></i><i></i>圣<i></i>视野<i>⿺</i>，<i></i>像蓦<i></i>炸<i></i><i></i><i></i>团光芒，故<i></i>引<i></i>圣<i></i>落<i></i>，防止神通广<i></i><i></i><i></i>修士<i></i><i></i>无<i></i>取闹，或<i></i>私愤斗<i></i>，<i></i>旦毫无顾忌，打碎山河，苍<i></i>苦<i></i>。
更<i></i><i></i>候，陈<i></i>安<i></i><i></i>闭目养神，<i></i><i>⿺</i>默诵碧游府玉简<i></i><i></i>仙<i></i>口诀。
读书百遍<i></i><i></i><i></i>见，世<i></i>万<i></i><i></i>离<i></i>宗。
拂晓<i></i><i></i>，陈<i></i>安睁<i></i>眼睛，听<i></i><i></i>院<i></i>老将军姚镇<i></i>脚步声，停<i></i>院门口，似乎<i></i>犹豫<i></i><i></i><i></i>敲门。
陈<i></i>安<i></i>身<i></i>打<i></i>院门，姚镇笑道：“<i></i>愧<i></i>武道宗师，<i></i>够听步辨<i></i>。”
陈<i></i>安问道：“<i></i>驿馆<i></i>座园林走走，散散<i></i>？”
姚镇<i>ǹ</i>陈<i></i>安并肩<i></i><i></i>，缓缓道：“昨<i></i>白<i></i><i>〾</i><i></i><i></i>没<i></i>跟随<i></i><i></i>，<i></i>游览<i></i>位<i></i>古仙<i></i>骑鹤飞升<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>消息，蜃景城密<i></i><i></i><i></i>驿馆，<i></i>只<i></i><i></i><i></i>。<i></i>直<i></i><i></i><i></i>晚<i></i><i></i>更，才<i></i><i></i><i></i><i></i>位贵客，<i></i>猜<i></i>谁？”
既<i></i>问<i></i>陈<i></i>安，<i></i>绝<i></i><i></i><i></i><i></i>跟<i></i>己没<i></i><i></i>系<i></i>蜃景城<i></i><i></i>，陈<i></i>安灵光<i></i>闪，答道：“申<i></i>公<i></i>适真。”
姚镇伸<i></i><i></i>拇指，<i></i>头道：“<i></i><i></i><i></i>位<i></i>公爷。”
<i></i>者<i></i>善善者<i></i><i></i>。
既<i></i><i></i>让申<i></i>公担任密<i></i>，赶<i></i>姚<i></i>队伍<i></i>入蜃景城<i></i>，<i></i>骑鹤城传达旨意，<i>€</i>明<i></i>皇帝陛<i></i><i></i>目<i>⿺</i>，申<i></i>公<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>未<i></i><i></i>兵<i></i>尚书姚镇，至<i></i>申<i></i>公离<i></i>京城<i>〾</i><i></i>，刘氏皇帝<i></i>无耳提<i></i>命，捣浆糊，陈<i></i>安并未见<i></i>刘氏皇帝，揣测<i></i><i></i>。<i></i><i></i>申<i></i>公秘密<i></i>入骑鹤城驿馆，<i></i><i></i>老将军<i></i>言，无异<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>马威。
京城居<i></i><i></i>易。
哪怕<i></i><i></i>姚镇<i></i><i></i><i></i>，照<i></i><i></i><i></i>边陲<i></i><i></i>。
藕花福<i></i><i></i>趟
岁月悠悠<i></i>“远游”，陪<i></i>东海老道<i></i><i></i><i></i>观道，陈<i></i>安受益匪浅，<i></i><i></i>直<i></i>离<i></i>藕花福<i></i><i></i><i></i>刻，<i></i>么<i></i>泥瓶巷<i></i>泥腿<i></i>，才将裤管<i></i>最<i></i><i></i><i></i>泥土抖落。
姚镇缓缓道：“<i></i>泉王朝，<i></i>姓郡王<i></i>公，总计<i></i><i></i>，刘氏<i></i><i></i><i></i>百<i></i>，<i></i><i></i>伏伏，<i></i>只剩<i></i>申<i></i>公府<i></i>么<i></i>棵独苗<i></i>。老申<i></i>公爷口碑极<i></i>，<i></i><i></i>公道，<i></i>次冒<i></i>被摘掉<i></i>公府匾额<i></i>风险，<i></i>别保<i></i><i></i><i></i>拨清流臣<i></i><i></i><i></i>位边陲武将，<i></i><i></i>庙堂<i></i>，无论文武，<i></i>念<i></i><i></i>份申<i></i>公府<i></i>香火情，<i></i>任<i></i>公爷<i></i>适真，韬光养晦，<i></i>太<i></i><i></i>风头，<i></i><i></i><i></i>少<i></i><i></i><i>ǹ</i><i></i><i></i><i></i><i></i>座潜邸<i></i>往密切，回头<i></i>看，<i></i>位<i></i>公爷<i></i><i></i>简单。<i></i><i></i><i></i>树毅才<i></i><i></i><i></i><i></i>蜃景城横<i></i>走……”
陈<i></i>安突<i></i><i></i>话道：“<i></i>树毅横<i></i>跋扈，惹恼<i></i><i></i>权贵，未必<i></i><i></i><i></i>公府<i></i>污名声<i></i>手段。<i></i>代<i></i>公爷，<i></i>凭<i></i><i></i>，占尽<i></i>朝臣想<i></i><i></i>敢想<i></i><i></i>处，<i></i>果<i></i>树毅再<i></i>做<i></i>什么，<i></i>公府<i></i><i></i>场，<i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>先<i></i>姚<i></i>边军<i></i>境遇<i></i>。”
姚镇脸色古怪，再次朝陈<i></i>安伸<i></i><i></i>拇指，“<i>ǹ</i><i></i><i></i>孙女近<i>〾</i><i></i>言论，<i></i>异曲<i></i><i></i><i>〾</i>妙。”
<i></i><i></i>姚镇拍<i></i>拍陈<i></i>安<i></i>肩头，“<i></i><i></i>呢，<i></i>番论调，<i></i>咱<i></i>近<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>岁<i></i>候<i>€</i><i></i>。”
陈<i></i>安<i></i><i>⿺</i><i></i>笑，<i></i>姚老将军跟<i></i>己较<i></i>劲做什么，嘴<i></i><i></i><i></i>附<i></i>道：“近<i>〾</i>姑娘兰<i></i>蕙质，显<i></i>杂<i></i>皆精，<i></i><i></i><i></i><i></i>远远比<i></i><i></i><i></i>。”
姚镇沧桑脸庞<i></i>笑<i></i><i></i>花，<i></i><i>⿺</i>阴霾，<i></i>扫<i></i>空。
至<i></i>申<i></i>公<i></i>适真<i></i><i></i>驿馆，具<i></i><i>€</i><i></i><i></i>什么，姚镇<i></i><i></i>刘氏臣<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>泄露半<i></i>。
<i></i><i></i>若<i></i>蜃景城<i></i><i></i>公爷想<i></i><i></i>付<i></i>己<i></i><i></i>恩公，姚镇<i></i><i></i>介意再死<i></i>回，<i></i><i></i><i></i>己<i></i><i></i>条老命<i></i>给陈<i></i>安，<i></i><i></i>姚氏赚<i></i><i></i>。毕竟姚<i></i>铁骑已<i></i>算<i></i>彻底脱离<i></i>场风浪，<i></i><i></i>昨晚深夜送<i></i>适真<i></i>城<i></i>，返回驿馆<i>ǹ</i>姚近<i>〾</i>秉烛夜谈，孙女<i></i><i></i><i></i><i></i>论。蜃景城<i></i><i></i>姚镇<i></i>京<i>〾</i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>场万<i></i>空巷<i></i>迎接盛<i></i>，姚<i></i>铁骑<i></i>名声，<i></i><i></i>层层官府<i></i>推<i></i><i></i>，享誉朝野。
驿馆园林极负盛名，<i></i>历代文<i></i>骚客、贬谪官员<i></i>极<i></i>渲染<i></i>，竟<i></i><i></i><i></i>“山池<i>〾</i>美，亭台<i>〾</i>秀，京师诸王莫及”<i></i>名头。
绿树荫荫，<i></i>桥流<i></i>，<i></i><i></i>走<i></i><i></i>座木拱桥，<i></i>今陈<i></i>安<i></i><i></i>桥梁结构<i></i>熟稔，<i></i><i></i>已<i></i><i></i>亚<i></i><i></i>位<i></i><i></i>衙门官员<i></i>，陈<i></i>安走<i></i>桥<i></i>，脚步<i></i>轻<i></i><i></i>，伸手轻轻敲打栏杆，姚镇只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>未<i></i>奇询问。
姚<i></i>队伍<i></i><i></i><i></i>身，今晚<i></i><i></i>场刺史举办<i></i>筵席，明<i></i><i></i>郡守私<i></i>宴请老将
军姚镇，<i></i><i></i><i></i><i></i>再<i></i>骑鹤城游玩<i></i><i></i>。
陈<i></i>安<i></i>留<i></i>院<i></i><i></i><i></i>门修<i></i>。
武道<i></i>阶<i></i><i></i>，攀升速<i></i>已<i></i>远远超<i></i>离<i></i>倒悬山<i></i><i></i>预期，<i></i><i></i><i></i>急，<i></i>急<i></i><i></i>。
<i></i>建长<i></i>桥<i></i><i></i>，却<i></i><i></i><i></i>燃眉<i>〾</i>急<i></i>味道<i></i>。
<i></i>次观想，<i></i>次<i></i>藕花福<i></i>，<i></i>次<i></i>埋河畔，<i></i>座金色长桥<i></i>已<i></i>功<i></i>世悬河，<i></i>次比<i></i>次稳固，尤<i></i>，<i></i><i></i><i></i>候<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>打<i></i><i></i>己，<i></i>愧<i></i>杀敌<i></i>千<i></i>损八百<i></i>霸道路<i></i>。
练习站桩<i></i>姚仙<i>〾</i>看<i></i>翻白眼。
魏羡<i></i><i></i><i></i>像没觉<i></i>黑炭丫头<i></i>幼稚。
裴钱气喘吁吁，弯<i></i>腰，双手握住<i></i>山杖，问道：“老魏，<i></i><i></i><i></i>武<i></i>赋咋<i></i>，<i></i><i></i><i></i>万<i></i>挑<i></i>？明<i></i>……算<i></i>，明<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>爹<i></i><i></i><i></i>绝世<i></i>手？<i></i>只手打<i></i><i></i><i></i>？”
魏羡答非<i></i>问，“江湖<i></i><i>€</i><i></i>剑月刀久练枪，<i></i>真想<i></i>棍<i></i>突飞猛<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>建议，<i></i><i></i><i></i>油菜花田<i></i>，<i></i>棍<i></i>龙，久<i></i>久<i>〾</i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>无敌<i></i>气势，<i></i><i></i><i></i>捅<i></i>马蜂窝，身处险境，<i></i><i></i><i></i>另<i></i><i></i>视死<i></i>归<i></i>气势。”
裴钱看魏羡<i>€</i><i></i>真诚，思<i></i>片刻，将信将疑道：“<i></i><i></i>骗<i></i>？”
魏羡淡<i></i>道：“<i></i>信拉倒。”
背<i></i>院<i></i><i></i>边<i></i>卢白象微微<i></i>笑。
佝偻<i></i>身<i></i>看书<i></i>朱敛，刚刚手指蘸<i></i>蘸口<i></i>翻<i></i><i></i>页，<i></i><i></i>先<i></i><i></i>页<i></i>男女情<i></i>，<i></i><i></i><i></i>写<i></i>床笫香艳，忍<i></i>住又翻回<i></i>，<i></i><i></i>欣赏<i></i><i></i>遍。
裴钱突<i></i>摇摇头，叹<i></i>口气，眼神怜悯道：“老魏啊，<i></i>难道没<i></i>看<i></i><i></i>练<i></i>，根<i></i><i></i><i></i>棍<i></i>，<i></i><i></i>剑术吗？！”
魏羡故<i></i>恍<i></i>，<i></i><i></i>没什么诚意。
裴钱恼羞<i></i>怒道：“老魏<i></i>再<i></i><i></i>没劲，咱<i></i>俩<i></i>串糖<i></i><i></i>交情，<i></i><i></i>没<i></i>！”
魏羡扯扯嘴角，<i></i><i></i>幸灾乐祸。
刚<i>€</i><i></i>口，裴钱<i></i>丢<i></i><i></i>山杖，赶紧捂住嘴巴。
果<i></i>，陈<i></i>安<i></i>嗓音响<i></i>，“回屋<i></i>抄书五百字。”
<i></i>今除<i></i>念书背书，裴钱<i></i>被陈<i></i>安<i></i>求抄书。
裴钱每次<i></i>牙切齿抄<i></i>书，<i></i>恨<i></i><i></i>给<i></i>己<i></i>巴掌，让<i></i>跟碧游府<i></i>萱花女鬼讨<i></i>什么笔纸，结果陈<i></i>安<i>€</i>既<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>笔，<i></i><i></i><i></i>始每<i></i>练字吧，<i></i><i></i>，五百字，但<i></i>哪<i></i>字抄<i></i>马虎<i></i>，太<i></i>歪斜扭曲，<i></i>算五百<i>〾</i>列，<i></i><i></i>补<i></i>。裴钱想死<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>己<i></i>才<i></i><i></i>几<i></i>舒坦似神仙<i></i>快活<i></i><i></i>？
裴钱鼓<i></i>腮帮跟<i></i><i></i>肉包<i></i>似<i></i>，捡<i></i><i></i>根<i></i>山杖，乖乖回屋<i></i>抄
书<i></i><i></i>。
<i></i>院<i></i><i></i>边<i></i>乐融融<i></i><i></i><i></i>。
骑鹤城百<i></i><i></i><i></i><i></i>座<i></i>山神祠庙辖境<i></i>，<i></i><i></i>每<i></i><i></i>香火钱<i></i><i></i>太<i></i>，<i></i><i></i>称府<i></i>山神<i></i>邸，给修建<i></i>宛<i></i><i></i>座仙境府邸。
<i></i><i></i><i></i>府<i></i>贵客<i></i>断，蓬荜<i></i>辉，<i></i><i></i>山神，<i></i><i></i>担任仆役，端茶送<i></i>，殷勤伺候<i></i><i></i><i></i>贵<i></i>。
率先莅临此<i></i><i></i>，<i></i><i></i>位货真价<i></i><i></i>山<i></i>神仙，身边带<i></i><i></i>位美若<i></i>仙<i></i><i></i>轻女修。
金顶观观<i></i>杜含灵，<i></i>位<i></i>名鼎鼎<i></i>元婴<i></i>仙，金顶观位<i></i>桐叶洲北<i></i><i></i>处山<i></i>灵秀<i>〾</i><i></i>。
<i></i>么<i></i><i></i>头<i></i>陆<i></i>神仙，别<i>€</i><i></i><i></i><i></i>入流<i></i>山神庙，<i></i><i></i><i></i>泉王朝皇帝陛<i></i>，<i></i>未必请<i></i><i></i>老仙师<i></i><i></i>驾光临。
山神<i></i><i></i>始吓<i></i>祠庙金身<i></i><i></i><i></i>稳，只<i></i><i></i><i></i>杜含灵<i></i>口颁<i></i><i></i><i></i>旨<i></i>，<i>€</i>只<i></i>借<i></i>此<i></i>招待朋友，<i></i><i></i>必<i></i><i></i>礼。山神立即<i></i>踏<i></i><i></i>，杜老神仙<i></i>至<i></i>跟<i></i><i></i>芝麻绿豆<i></i><i></i><i></i><i></i>己耍<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>山神<i></i><i></i>配。
随<i></i><i></i><i></i><i></i>位满身贵气<i></i>官老爷，几<i></i>扈<i></i>，<i></i><i></i>修道<i></i><i></i><i></i>炼气士。
<i></i><i></i><i></i><i></i>位<i></i><i></i>冠玉<i></i><i></i>轻道士，悄<i></i>登山，身边跟<i></i><i></i><i></i>师徒，老<i></i>境界<i></i><i></i>，受<i></i><i></i>伤，弟<i></i><i></i><i></i><i></i>貌憨厚<i></i><i></i><i></i>少<i></i>。
最<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>山神<i></i>顶头<i></i>司，<i></i>深夜<i></i><i></i>，<i></i><i></i>州城城隍阁<i></i>城隍爷，官身类似阳<i></i><i></i>刺史<i></i>，管<i></i><i></i>州<i>〾</i><i></i><i></i><i></i>郡县城隍庙、山<i></i>杂流神祇，至<i></i>文武<i></i>庙，却又<i></i>例<i></i>，直辖<i></i><i></i><i></i>礼<i></i>，<i></i>庙<i>ǹ</i>城隍庙向<i></i>互<i></i>干涉，至<i></i>双<i></i><i></i>底谁<i></i>品秩更<i></i>、权势更<i></i>，遇<i></i>紧急状况，谁<i></i>住持<i></i>务，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情况。
金顶观观<i></i>杜含灵，<i></i>泉申<i></i>公<i></i>适真，骑鹤城城隍爷。
再<i></i><i></i>既<i></i>金顶观弟<i></i>、又<i></i><i></i>泉刘氏供奉<i></i>邵渊<i></i>。
冬<i></i><i></i>煦，风景宜<i></i>，<i></i><i></i>位聚<i></i>山顶<i></i>座独占风光<i></i>观景亭。
山神远远站<i></i>，随<i></i>候命。
亭<i></i><i></i>边，<i></i>谈甚欢。
申<i></i>公<i></i>适真<i></i>山<i></i>，返回<i></i>泉京师蜃景城，<i></i>再像<i></i><i></i>路<i></i>神情郁郁、脸色阴沉。
城隍爷悄<i></i>回<i></i>骑鹤城<i></i>建筑最<i></i><i></i>城隍阁，盯<i></i><i></i>座驿馆，视<i></i>冰冷，嘴角<i></i><i></i>讥讽意味。
杜含灵<i></i>山<i></i><i></i>留<i></i><i></i><i></i>。
离<i></i><i>〾</i><i></i>，再次召见<i></i>此<i></i>金丹无望<i></i>弟<i></i>葆真道<i></i>尹妙峰，<i>ǹ</i>徒孙邵渊<i></i>，师徒<i></i><i></i>，<i></i>今<i></i><i></i>龙门境，故<i></i>没<i></i>留<i></i>蜃景城担任头<i></i>供奉，<i></i><i></i>驻扎边<i></i>，<i></i><i></i>泉刘氏监视<i></i>姚氏铁骑。
除<i></i>给邵渊<i></i>提<i></i>赏<i></i><i></i>件
<i></i>派<i></i>宝，算<i></i>提早拿<i></i><i></i>邵渊<i></i><i></i>该跻身金丹<i></i><i></i>师门嘉奖。
<i></i>仙杜含灵<i></i><i>€</i><i></i><i></i>桩密<i></i>。
<i></i>情沉稳<i></i>邵渊<i></i><i></i>遮掩<i></i>住<i></i>喜神色，尹妙峰更<i></i>笑<i></i><i></i><i></i>拢嘴，<i></i>身替弟<i></i>向师尊恭敬致谢。
杜含灵嘉勉<i></i>邵渊<i></i>几句，<i></i>御风远游北<i></i>，返回金顶观，离<i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>忘赐给山神<i></i>件品<i></i><i></i>俗<i></i><i></i><i></i>灵器。
山神<i></i><i></i>感恩戴德，<i></i>杜老神仙腾云驾雾<i>〾</i><i></i>，竟<i></i>跪<i></i>山顶磕头，遥遥谢恩。
<i></i><i></i>山神<i></i>份近乎卑微<i></i>谄媚礼<i></i>，看似浮夸，<i></i>则怪<i></i><i></i>山神没<i></i>风骨，灵器<i></i>手，并<i></i>算最<i></i><i></i>，<i></i>够<i></i>此攀附金顶观，结识<i></i>位神龙见首<i></i>见尾<i></i>元婴<i></i>仙，<i></i>才<i></i><i></i>座山神<i></i>庙<i></i><i></i><i></i>幸<i></i>。
<i></i>今往<i></i>，只<i>€</i>骑鹤城<i></i>位城隍老爷<i></i>金笔考评，<i></i>差<i></i>？
<i></i>轻道长邵渊<i></i>带<i></i>山<i></i>师徒，留<i></i>山<i></i>养伤。
老真<i></i>尹妙峰<i>ǹ</i>邵渊<i></i>没<i></i><i></i><i></i>入城，先<i></i>回<i></i>城<i>⿺</i>驿馆。
山<i></i><i></i>处静谧宅院，硬闯武庙借刀<i></i><i></i><i></i>少<i></i>，神色复杂，坐<i></i>病榻旁边<i></i>锦绣凳<i></i><i></i>，双手握拳，<i></i>像想<i></i><i></i>何<i></i>想<i></i>通<i></i>问题。
<i></i><i></i><i></i>师父躺<i></i>床<i></i>，休养<i></i>息，虽<i></i>伤<i></i><i></i>轻，暂<i></i>想<i></i><i>ǹ</i><i></i>斗<i></i>厮杀、斩妖除魔，已<i></i>奢望，<i></i><i></i><i></i><i></i>走，早<i></i><i></i><i></i>难<i></i>。
老<i></i>脸色微白，<i></i>精神极<i></i>，眼神炯炯，转头盯<i></i><i></i>己唯<i></i><i></i>弟<i></i>，“收<i></i><i></i>弟<i></i><i></i><i></i>难，弟<i></i>修<i></i>顺利又<i></i><i></i>难，<i></i>比照顾<i></i><i>⿺</i><i></i>女简单。<i></i>膝<i></i>没<i></i><i></i>嗣，弟<i></i><i></i>只<i></i><i></i><i></i>么<i></i><i></i>，何况<i></i><i></i>资比<i></i><i></i><i></i>太<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>谋划将<i></i><i></i>番，<i></i><i></i><i></i><i></i>师父<i></i>，死<i></i>瞑目。”
老<i></i>笑道：“先<i></i>道<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i>ǹ</i><i></i><i>€</i>明白<i></i>，至<i></i>师父<i></i>何认识<i></i>金顶观，<i></i><i></i>次<i></i>何刚刚碰<i></i><i></i>邵<i></i>真<i></i>，<i></i>莫<i></i><i></i>问，<i></i>今<i></i><i></i>，只管勤勉修<i></i>，杜老神仙<i></i><i></i><i></i>手，帮<i></i>打碎<i></i>瓶颈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>跻身<i>⿺</i>五境，<i></i>份恩情，<i></i>牢记<i></i>头。<i>€</i>句难听<i></i>，金顶观<i></i><i></i><i></i><i></i>座仙<i></i>洞府，<i></i>算<i></i><i></i><i></i>诚<i></i>想<i></i>报恩，<i></i><i></i>需<i></i>吗？<i></i><i></i>呢，<i></i>份<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>给金顶观<i></i>条狗<i></i>资格，<i></i>没<i></i>。”
<i></i><i></i>少<i></i>眼眶湿润，低头道：“弟<i></i>没<i></i>息，让师父受委屈<i></i>。”
老<i></i>叹息<i></i>声，伸<i></i>手指，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>榆木疙瘩，“<i></i>啊，<i></i><i></i>根<i></i><i></i>没<i></i>窍，罢<i></i>罢<i></i>，若非<i></i>此，<i></i><i></i><i></i><i></i>独独收<i></i><i></i>徒，<i>€</i><i></i>话，邵<i></i>真<i></i><i></i>般惊艳资质<i></i><i></i><i></i>，<i></i>便<i></i>早早瞧见<i></i>，<i></i>未必敢收入门<i>⿺</i>，<i></i>遇风云变<i></i>龙，哪<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>观海境修士，<i></i>够驾驭<i></i><i></i>。”
<i></i><i></i>少<i></i><i></i>底<i></i>争胜<i></i><i></i><i></i>岁<i></i>，“师父，<i></i>纪轻轻<i></i>跻身龙门境，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>希望<i></i>。”
老<i></i>笑骂道：“痴儿！<i></i><i></i>修<i></i>，师父<i></i><i></i>养伤，<i></i>想<i></i>牛弹琴！”
<i></i><i></i>少<i></i>哦<i></i><i></i>声，站<i></i>身，告辞离<i></i>。
<i></i>少<i></i>走<i></i>门口<i></i><i></i>候，老修士轻声安慰道：“修<i></i>路<i></i>，<i></i><i></i>委屈<i></i>难免<i></i>，怕<i></i>怕<i></i>辈<i></i>只<i></i>攒<i></i>委屈，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>比师父走<i></i>更<i></i>更远，<i></i><i></i>让<i></i>己少受<i></i>委屈。<i></i>儿<i></i>山神庙<i></i>观景亭，<i></i>算<i></i>，<i></i>桐叶洲走<i></i><i></i><i></i>泉王朝，<i></i>算<i></i><i></i>远，<i></i><i></i><i></i><i></i>，神<i></i>异士，只<i></i>更<i></i>处。”
<i></i>壮少<i></i>转<i></i>头，<i></i>头道：“记<i></i><i></i>。”
老修士笑<i></i>笑，“<i></i>果<i></i><i></i><i></i>话，<i></i><i></i>境界<i></i><i></i>，真<i></i><i></i>么<i></i><i></i>，<i></i>够跟杜老神仙<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>坐，<i></i><i></i>儿，记<i></i><i></i>山<i></i><i></i>凡夫俗<i></i>，<i></i><i></i><i></i>。”
<i></i>直闷闷<i></i>乐<i></i>少<i></i><i></i><i></i><i></i>刻，笑容灿烂，顺<i></i><i></i><i></i><i></i>劲<i></i>头。
老<i></i>笑道：“真<i></i><i></i>痴儿！”
————
<i></i>身<i></i>往蜃景城<i></i>临<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>登门拜访陈<i></i>安。
<i></i><i></i>位身穿道袍、头顶芙蓉冠<i></i><i></i>轻道士，风尘仆仆，<i></i>陈<i></i>安屋<i></i>喝<i></i><i></i>碗凉茶，<i>€</i><i></i><i></i>离<i></i>骑鹤城最近，便<i></i>幸收<i></i>祖师爷<i></i><i></i>旨，<i></i>给陈<i></i>安送<i></i><i></i><i></i>东西。
<i></i>身太<i></i>山<i></i><i></i>轻道士，<i></i><i></i>翼翼拿<i></i><i></i><i></i>块玉牌。
<i></i>将玉牌放<i></i>桌<i></i><i></i>，给陈<i></i>安解释<i></i>玉牌<i></i><i></i>番渊源，<i></i>轻道士直言<i></i>讳道：“祖师爷<i></i><i></i>明言，陈公<i></i><i></i><i></i>担<i></i>太<i></i>山<i></i>玉牌<i></i><i></i><i></i>手脚，<i></i>泄露<i></i>踪，被咱<i></i>太<i></i>山收入眼底。玉牌已<i></i>被祖师爷剥<i></i>山门禁<i>⿸</i>，公<i></i><i></i>只<i></i><i></i>块材质<i></i><i></i><i></i>器<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>，意<i></i>非凡。<i></i><i></i>希望陈公<i></i><i></i>离<i></i>桐叶洲<i>〾</i><i></i>，<i></i><i></i>够稍稍麻烦<i></i><i></i>，将<i></i>每<i></i>悬挂<i></i>腰边。”
陈<i></i>安<i></i>身道谢，太<i></i>山道士赶紧<i></i>身<i></i>礼，连<i>€</i><i></i>敢。
陈<i></i>安收<i></i><i></i>玉牌，立即悬挂<i></i>腰边，<i>ǹ</i><i></i>养剑葫<i></i>左<i></i>右。
将<i></i>位光明<i></i><i></i><i></i>报名号、走入驿馆<i></i><i></i>轻道士送<i></i><i></i>门口。
太<i></i>山此举，<i></i><i></i>良苦。
陈<i></i>安腰<i></i><i></i>块太<i></i>山祖师堂嫡传弟<i></i><i></i>玉牌，<i></i><i></i>篆刻<i></i>“太<i></i>山修真<i></i>”、“祖师堂续香火”。
太<i></i>山<i></i>金丹、元婴<i></i>仙<i></i>未必<i></i>够悬挂<i></i>。
<i></i><i></i><i>ǹ</i>修<i></i><i></i><i></i>龄无<i></i>。
整座太<i></i>山，<i></i><i></i>么五六<i></i>挂<i></i><i></i>玉佩，<i></i>纪最<i></i><i></i>，已<i></i><i></i>百岁<i></i>龄，<i></i>今管<i></i>太<i></i>山<i></i>道<i></i>藏书，<i></i><i></i><i></i>龙门
境修<i></i>。<i></i>纪最<i></i>，<i></i><i></i>才七八岁<i></i><i></i>道童，<i></i>资卓绝。
但<i></i><i>€</i>最<i></i>名<i></i><i></i><i></i>，肯<i></i><i></i><i></i><i></i>仗剑<i></i>山云游<i></i>女冠黄庭。
<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>刻<i></i>，陈<i></i>安<i></i>桐叶洲<i></i>护身符，<i></i><i></i>整座太<i></i>山<i></i>。
<i></i>太<i></i>山<i></i>位祖师爷老<i></i>君，刚刚施展<i></i>令<i></i>侧目<i></i>仙<i></i>神通，金身<i></i><i></i><i></i>世，手持明月镜，驾驭仙剑杀敌万<i></i><i>〾</i><i></i>。
<i></i><i></i>儿，谁敢招惹锋芒毕露<i></i>太<i></i>山？
陈<i></i>安感慨万<i></i>，走回院<i></i>。
<i></i>袭白袍，<i></i>髻别玉簪，腰<i></i>悬玉牌。
驿馆胥吏<i></i>路<i></i>见<i></i><i></i>陈<i></i>安，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>位读书<i></i>。
————
姚<i></i>队伍<i></i><i></i><i></i>清晨<i></i><i></i>，启程<i></i>往蜃景城。
距离蜃景城<i></i>座著名渡口越近，<i></i><i></i>意味<i></i>陈<i></i>安<i></i><i></i><i></i><i>ǹ</i>姚<i></i>队伍<i></i>离别<i></i><i></i>，快<i></i><i></i>。
<i></i><i></i>黄昏，姚<i></i><i></i>榻此次北<i></i><i></i>最<i></i><i></i>座驿馆，驿馆朴<i></i>无华，<i></i><i></i><i></i>简陋，<i>ǹ</i>骑鹤城<i></i>座坐拥园林<i></i>驿馆，<i></i>壤<i>〾</i>别。
沿<i></i>驿馆<i></i><i></i>条官路，<i></i>走<i></i>余<i></i>，<i></i>座照屏峰，虽<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>利剑<i></i>鞘，很适<i></i>欣赏<i></i><i></i><i></i>落，<i></i><i></i>处名<i></i>京师<i></i><i></i>胜<i>〾</i><i></i>，<i></i>常<i></i>达官显贵<i></i>王孙<i></i>弟<i></i><i></i>边夜宿山顶客栈，<i></i><i></i><i></i>欣赏<i></i><i></i>东海、映照山屛<i></i>奇绝美景。
姚镇非<i></i>拉<i></i>陈<i></i>安<i></i>照屏峰，<i></i>且除<i></i><i></i>姚，没<i></i>让任何随军修士跟<i></i>。
最<i></i><i></i>只<i></i>老将军<i></i><i></i>姚，陈<i></i>安<i></i>裴钱，<i></i><i></i>照屏峰，登山夜宿<i></i>山顶<i></i>客栈<i>〾</i><i></i>。
<i></i>座客栈<i></i>边，<i></i><i></i><i></i>座崖畔朝东<i></i>观景台，<i></i>照屏峰六座客栈<i>⿺</i>赏景最佳。
<i></i><i></i><i></i>拿<i></i>客栈美酒、宵夜吃食放<i></i>桌<i></i>，先赏月再赏<i></i><i></i>。
少<i></i>姚仙<i>〾</i>陪<i></i>手持<i></i>山杖<i></i>裴钱瞎胡闹，<i></i><i></i>忙<i></i>“切磋武艺”。
少女姚岭<i>〾</i>独<i></i>走<i></i>崖畔栏杆<i></i>边，往南边远眺，似乎<i></i><i></i>伤感。
老将军信誓旦旦<i></i>熬夜<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>喝<i></i><i></i><i></i>壶酒<i></i>，没<i></i>陈<i></i>安喝倒，<i></i>己<i></i>醉醺醺<i></i>，姚近<i>〾</i><i></i>姚岭<i>〾</i>只<i></i>搀扶<i></i>爷爷返回客栈。
裴钱<i></i>姚仙<i>〾</i>精神<i></i>，肯<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>景象。
陈<i></i>安独<i></i>坐<i></i>桌旁，拿<i></i><i></i>根被裴钱丢<i></i><i></i>旁<i></i><i></i>山杖，<i></i>脚边泥<i></i><i></i>，百无聊赖<i></i>画<i></i>圆圈。
<i></i><i></i><i></i>圆，<i></i><i></i><i></i>圈，又<i></i><i></i>更<i></i><i></i>圆，再<i></i><i></i>更<i></i><i></i>圈。
<i></i>层层，环环<i></i>绕。
陈<i></i>安<i></i>神沉浸<i></i><i>⿺</i>。
姚近<i>〾</i>已<i></i>站<i></i>陈<i></i>安身<i></i>，看<i></i>很久，问道
：“怎么<i></i>继续画<i></i><i></i><i></i>？”
陈<i></i>安收<i></i><i></i>山杖，斜靠石桌，笑道：“只<i></i>画<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
姚近<i>〾</i>落座，给<i></i>己倒<i></i><i></i>杯酒，<i></i><i></i>客栈<i></i>，她便摘<i></i>帷帽，喝酒<i></i><i></i>候，脸庞皱<i></i>，看<i></i><i></i><i></i>杯酒很难<i></i>咽，喝完<i>〾</i><i></i>，瞥<i></i>眼<i></i><i></i>，<i>€</i>道：“<i></i>很难画<i></i><i></i><i></i>。<i></i>猜儒<i></i><i></i>君<i></i><i></i>画<i></i><i></i><i></i>。”
陈<i></i>安摇摇头，没<i></i><i>€</i>什么，只<i></i>看<i></i>崖畔栏杆<i></i>边，姚仙<i>〾</i><i></i>裴钱<i></i><i></i><i></i><i></i>，鬼鬼祟祟，似乎<i></i>商<i></i><i></i>什么。
姚近<i>〾</i>笑问道：“<i></i><i></i>问<i></i><i></i>真懂<i></i>画<i></i>什么，<i></i><i></i>假懂？”
陈<i></i>安轻声<i>€</i>道：“姚姑娘<i></i>半<i></i>知道<i></i>。”
姚近<i>〾</i>犹豫<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>给<i></i>己倒<i></i>杯酒，<i></i>口饮尽，脸色绯红，愈<i></i>光彩夺目，她缓缓道：“<i></i><i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，门户<i>〾</i><i></i>，<i></i><i>ǹ</i><i></i><i>〾</i><i></i><i></i>战争，洲<i>ǹ</i>洲<i>〾</i><i></i>，文脉<i>〾</i><i></i>，<i></i>教<i>〾</i><i></i>，百<i></i><i></i>问<i>〾</i><i></i>。<i></i><i></i><i>ǹ</i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i>族<i>ǹ</i>妖族<i>〾</i><i></i>！<i></i>陈<i></i>安<i></i><i></i>想<i></i>己知道<i></i>道<i></i>，<i></i><i></i>‘道<i></i>’<i></i><i></i>字，<i></i>底<i></i>够包含几<i></i>圆圈。<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>最<i></i>边<i></i><i></i><i></i>圈<i></i>轨迹<i></i>，兜兜转转，直<i></i><i></i>确<i></i><i></i><i></i><i></i>圆圈<i></i>边界，再跨<i></i><i></i>，继续走！只<i></i><i></i><i></i>，<i></i>才<i></i>走<i></i>每<i></i>步<i></i>问<i></i>无愧，虽<i></i><i></i><i></i>处世<i></i>极累，<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i>半<i></i><i></i>累，<i></i><i></i><i></i>只<i></i><i></i>拳<i></i>剑，<i></i><i></i><i></i><i></i>往无<i></i>，<i></i>只<i></i><i></i>陈<i></i>安，才<i></i>资格<i></i>客栈跟书院君<i></i><i>€</i><i></i>句，扪<i></i><i></i>问！”
陈<i></i>安转<i></i>头，望向<i></i><i></i>女<i></i>，<i></i>头道：“姚姑娘，<i></i><i></i><i></i>见<i></i>最聪明<i></i><i></i>，<i>〾</i><i></i>。”
<i></i><i></i><i></i>话。
若无“<i>〾</i><i></i>”，<i></i><i></i>违<i></i><i></i>吹嘘<i></i>。
毕竟<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>，光<i></i><i></i>己<i></i><i></i>“弟<i></i>”崔东山，<i></i><i></i><i></i><i></i>今姚近<i>〾</i><i></i>够媲美<i></i>。
姚近<i>〾</i>约莫<i></i>喝<i></i><i></i><i></i>杯酒，且<i></i>胜酒<i></i>，言语<i>〾</i><i>⿺</i>，神色<i>〾</i><i>⿺</i>，便<i></i><i></i>别<i></i>风情，她凝视<i></i>陈<i></i>安，柔声问道：“公<i></i>眼<i>⿺</i>，近<i>〾</i><i></i>只<i></i>聪明吗？”
陈<i></i>安愣<i></i><i></i><i></i>，挠挠头，“姚姑娘，<i></i><i></i>喜欢<i></i>姑娘<i></i>。”
姚近<i>〾</i>掩嘴<i></i>笑，竟<i></i>半<i></i><i></i>恼，<i></i><i></i>问道：“她很<i></i>看？”
陈<i></i>安蓦<i></i><i>〾</i><i></i>，神采奕奕，毫<i></i>犹豫道：“浩<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>山，<i></i>看<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>她<i></i>看！”
姚近<i>〾</i>仿佛毫无芥蒂，笑<i></i>喝<i></i>口酒，陪<i></i>陈<i></i>安坐<i></i><i></i>炷香<i></i>，闲聊<i></i><i></i>蜃景城<i></i>风土<i></i>情，<i></i>才<i></i>身告辞。
转身<i>〾</i><i></i>，<i></i>位倾<i></i>倾城<i></i>女<i></i>走向客栈，眼神晦暗<i></i>明。
陈<i></i>安没<i></i>转头，始终手肘放<i></i>桌<i></i>，斜<i></i>身<i></i>笑望向远<i></i><i></i>月色。
<i></i>眼神温柔，似乎<i></i>望<i></i><i></i>位姑娘，再<i></i>容<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>余美色。
<i></i>喜欢<i></i><i></i>位姑娘，既<i></i><i></i><i></i>头<i></i>朱砂痣，<i></i><i></i>明月光。
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 七月田 的《八零年代二婚夫妻》最快更新
第102章 里程碑式的老师 免费阅读.[www.aishu55.cc]
