第31章 第 31 章
作品:《看见我的小被子了吗？》 《看见<i></i><i></i><i></i>被<i></i><i></i>吗？》最<i></i>章节 第31章 第 31 章
无<i></i>奈何
李<i></i><i></i><i></i>容易<i></i><i></i><i></i>，但<i></i><i></i><i></i>又看见门<i></i>被<i></i>给弄坏<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>候。
却没<i></i>看见李乐<i></i>身影，李<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>李乐藏<i></i>屋<i></i><i></i><i></i>卫<i></i><i></i>，便赶紧<i></i><i></i>看<i></i>看。、但<i></i>并没<i></i>，随<i></i>李<i></i>又仔细看<i></i>半<i></i>结果<i></i>没<i></i><i></i><i></i>李乐<i></i>身影，顿<i></i>慌<i></i>。
便赶紧<i></i><i></i>叫田慧<i></i><i></i>，田慧<i></i><i></i>始<i></i><i></i>知道情况，只听见李<i></i><i>€</i>李乐<i></i>见<i></i>。
“妈，妈，<i></i>快<i></i>，快<i></i><i></i><i></i>，李乐<i></i>见<i></i>。”
田慧听见李<i></i><i></i><i></i><i>€</i>赶紧<i></i>跑<i></i><i></i><i></i>，虽<i></i><i></i><i></i><i></i>楼梯坡<i></i><i></i>算太<i></i>，但<i></i>田慧毕竟<i></i>纪<i></i><i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>候<i></i><i></i>太<i></i>急竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>踩空<i></i>随<i></i>便<i></i><i></i><i></i>摔<i></i><i></i>楼梯口，李<i></i>看见<i></i>己母<i></i>摔倒<i></i>。
赶紧<i></i><i></i><i></i>想<i></i>接住田慧，但<i></i>毕竟<i></i><i></i>太晚<i></i>，田慧<i></i><i></i><i></i>磕<i></i><i></i>楼梯<i></i>。
又<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>稳，狠狠<i></i>摔<i></i><i></i><i></i>。
尽管李<i></i><i></i><i></i><i></i>田慧扶<i></i><i></i><i></i>，但<i></i>田慧<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>摔<i></i>楼梯<i></i>，膝盖肿<i></i><i></i><i></i>块。
但<i></i><i></i><i></i>候<i></i>田慧<i></i><i></i>担<i></i><i></i>己<i></i>女儿田慧根<i></i>没<i></i>感觉<i></i><i></i>己腿<i></i><i></i>疼痛。
李<i></i><i></i>她扶<i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，田慧没<i></i>第<i></i><i></i><i></i>检查<i></i>己<i></i>伤口。
“<i></i><i></i>，<i></i>刚才<i>€</i>什么？<i></i>妹妹<i></i><i></i><i></i>屋<i></i>，<i></i>她<i></i><i></i>哪<i></i>呢？”
李<i></i><i></i><i></i><i></i>候哪<i></i><i></i>管<i></i><i></i>李乐<i></i>哪<i></i>？<i></i>最先<i></i>紧<i></i>便<i></i>看看田慧<i></i>没<i></i>受伤？
“妈，<i></i><i></i>膝盖肿<i></i><i></i><i></i>块，<i></i><i></i><i></i>带<i></i><i></i>医院。”
<i></i><i></i>田慧<i></i><i></i>穿<i></i><i></i>短裤，<i></i><i></i><i>€</i>腿<i></i><i></i>淤青<i></i>清<i></i>楚。
但<i></i>李<i></i>叫田慧<i></i>医院，田慧怎么<i></i><i></i><i></i><i></i>呢？她<i></i>女儿<i></i><i></i><i></i>落<i></i>明。
田慧<i></i>仅没<i></i><i></i>坚持<i></i>让李<i></i><i></i>她带<i></i>刚才<i></i>屋<i></i><i></i>。
田慧被李<i></i>搀扶<i></i>，慢慢悠悠<i></i>走<i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，<i></i><i></i>屋<i></i><i></i>空无<i></i><i></i>。
<i></i>仅<i></i>此，<i></i>屋<i></i><i></i>剩<i></i><i></i>只<i></i>打<i></i><i></i>窗户，<i></i><i></i>随风飘荡<i></i>窗帘。
<i></i><i></i>足<i></i>证明李乐<i></i><i></i>何逃走<i></i>，<i></i>便<i></i><i></i>窗户<i></i><i></i>跃<i></i><i></i>。
“李<i></i>，<i></i>赶紧<i></i>看看<i></i>窗户底<i></i><i></i>没<i></i>什么东西？”
李<i></i>知道田慧担<i></i><i></i>己<i></i>妹妹李乐，但<i></i><i></i><i></i><i></i>又想带妈妈<i></i>治病。
<i></i><i></i><i></i><i></i>李<i></i>变明白<i></i>田慧找<i></i><i></i>李乐，<i></i><i></i><i></i><i></i>看病<i></i>，<i></i><i></i>务必便<i></i>找<i></i>李乐<i></i><i></i>落。
李<i></i>听<i></i>田慧<i></i><i></i><i>€</i>，便<i></i><i></i>窗
户<i></i><i></i><i></i>什么<i></i>索，<i></i><i></i>便<i></i>田慧扶<i></i><i></i>床<i></i>。
“<i></i><i></i>先<i></i><i></i>坐<i></i><i></i>，<i></i><i></i>看看，<i></i>别<i></i>急。”
随<i></i>，李<i></i><i></i><i></i>窗户往<i></i>望。
<i>ǹ</i>众<i></i>离奇桥段<i></i><i></i>，虽<i></i>田慧<i></i><i></i><i></i><i></i>别墅，但<i></i><i></i>层楼<i></i>窗户<i></i><i></i><i></i>管道。
毫无疑问，李乐便<i></i>顺<i></i><i></i><i></i>管道滑<i></i><i></i><i></i>，至<i></i><i></i>何没被<i></i><i></i><i></i>，只<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>厨房失火<i></i>。
或者<i></i><i></i>田慧<i></i>睡觉<i></i><i></i>候，李<i></i>忙<i></i>做饭，<i></i>没<i></i><i></i><i></i>注意<i></i>她。
“妈，<i></i>觉<i></i><i></i>乐<i></i>该<i></i><i></i><i></i>头<i></i><i></i><i></i>管道顺<i></i>滑<i></i><i></i><i></i>。”
田慧想<i></i>半<i></i>，<i></i>只<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，毕竟<i></i><i></i><i></i>么<i></i>，屋<i></i><i></i>么<i></i>，藏<i></i><i></i><i></i>只<i></i><i></i><i></i><i></i>。
况且<i></i><i></i>么<i></i><i></i>儿<i></i>功夫，<i></i>完<i></i>足够李乐逃走<i></i>，毕竟<i></i><i></i>她<i></i>李<i></i><i></i><i></i>厨房。
<i></i><i></i><i></i>李乐<i></i><i>€</i><i></i>谓<i></i><i></i><i></i><i></i>利，田慧<i></i><i></i><i></i>知道<i></i>己<i></i>女儿给逼走<i></i>。
李乐<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>田慧<i></i><i></i>想<i></i>没<i></i>错。
听<i></i>李<i></i><i>€</i>完江宴<i></i>喜欢<i></i><i></i>，李乐瞬<i></i><i></i><i></i>死灰，<i></i>知道<i></i>己接<i></i><i></i>该怎么办？
但<i></i>谁让李乐<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i>愿服输<i></i><i></i>呢？江宴越<i></i><i></i>喜欢<i></i>，她越<i></i>喜欢江宴。
她<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>江宴<i></i>她<i></i><i></i>感，<i></i><i></i>知道江宴<i></i>她<i></i><i></i><i></i>感<i></i>没<i></i>，<i></i>仅充满<i></i>挑战<i></i>。
<i>ǹ</i><i></i><i>€</i><i></i>她喜欢江宴，倒<i></i><i></i><i>€</i><i></i>江宴<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>她<i></i>执念，<i></i><i></i>她<i></i>目标。
<i></i><i></i><i></i>候<i></i>李乐<i></i>知道<i></i>己<i></i>真<i></i>喜欢江宴<i></i><i></i>假<i></i>，喜欢江宴感觉此<i></i><i></i>果<i></i><i></i>江宴，<i></i>谁<i></i><i></i><i></i>。
但<i></i>看<i></i>窗<i></i>紧锁<i></i>门，她又<i></i>做什么呢？难道<i></i>李<i></i><i></i><i></i><i></i>门撞<i></i>吗？
<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，先<i></i><i>€</i>她撞<i></i>撞<i></i><i></i>？即便她撞<i></i><i></i>，<i></i>没<i></i><i></i>听<i></i><i></i>么<i></i><i></i>声音吗？
<i></i><i></i><i></i>候李<i></i>或者<i></i>田慧知道<i></i>，她竟<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>门<i></i>撞<i></i><i></i>，<i></i><i></i>更<i></i>看<i></i><i></i>她更严<i></i>。
<i></i><i></i>焦虑<i></i>李乐。<i></i><i></i>最想知道<i></i><i></i><i></i>江宴真<i></i><i></i>想<i></i>。
<i></i><i></i>想听李<i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i>话，<i></i>判断江宴真<i></i><i></i>喜欢她。
即便结果最坏，江宴<i></i>喜欢<i></i>，李乐<i></i><i></i>江宴<i></i>口告诉她。
只<i></i>江宴接口告诉<i></i>李乐，李乐才<i></i>彻底<i></i>死<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i>〾</i><i></i>，李乐<i></i>绝<i></i><i></i><i></i>放弃<i></i>。
<i></i><i></i>思虑<i></i>周<i></i>李乐便留<i></i><i></i><i></i>封信。
“妈妈，<i></i>走<i></i>，<i></i>段<i></i><i></i><i></i><i></i>先<i></i><i></i>找<i></i>，<i></i><i></i><i></i>担<i></i><i></i>。”
“至<i></i><i></i><i></i><i></i>哪<i></i>？<i></i><i></i><i></i><i></i>
<i></i>告诉<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>足够<i></i>钱，<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>活<i></i><i></i><i></i>问题。”
“<i></i>知道<i></i>件<i></i>咱<i></i><i></i><i></i>歧，<i></i>果再继续争论<i></i><i></i>，<i></i>谁<i></i>没<i></i>处。”
“况且<i></i><i></i>知道<i></i>件<i></i>必须<i></i><i></i><i></i>谁<i></i>谁错<i></i>，<i></i><i></i><i></i>真<i></i>很想<i></i>己选择答案。”
“勿念，往<i></i><i></i><i></i><i></i>功<i></i>，便<i></i><i></i>锦衣回<i></i>刻。”
<i></i><i></i>始看见<i></i>屋<i></i><i></i>空无<i></i><i></i><i></i>田慧<i></i>李<i></i>光顾<i></i><i></i>急<i></i>。
<i></i><i></i>谁<i></i>没<i></i><i></i>，李乐竟<i></i><i></i>桌<i></i><i></i>留<i></i><i></i>封信，<i></i><i></i><i></i><i></i>李乐故意<i></i>。
<i></i><i></i>她知道，<i></i>果<i></i>信放<i></i>房<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>没<i></i><i></i><i></i><i></i>找，<i></i><i></i>别<i></i>信放<i></i><i></i><i></i>儿。
果真被李乐给猜<i></i><i></i>，李<i></i><i></i>田慧确<i></i><i></i>找<i></i>很久。
<i></i>直<i></i><i></i>李<i></i><i></i>李<i></i>母<i></i><i></i>走<i></i>，才看<i></i>李乐<i></i><i></i>封信。
田慧<i></i><i></i>想逼走女儿<i></i>，但<i></i>她知道女儿<i></i><i></i><i></i><i></i>找江宴。
她<i></i>想让女儿受<i></i>伤害，<i></i><i></i>她<i></i>知道江宴<i></i><i></i>喜欢她。
<i></i><i></i><i></i>次李乐<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i>€</i><i></i>凶<i></i>吉少，只<i></i><i>€</i><i></i>毫无胜算。
况且李乐<i></i>直<i></i><i></i><i></i><i></i>活<i></i>么<i></i><i></i>，<i></i>连田慧<i></i><i></i>知道江宴<i></i>公司<i></i><i></i><i></i>哪<i></i>，<i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i>。
<i></i>告诉<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>足够<i></i>钱，<i></i><i></i><i>€</i><i></i><i></i><i></i><i></i>活<i></i><i></i><i></i>问题。”
“<i></i>知道<i></i>件<i></i>咱<i></i><i></i><i></i>歧，<i></i>果再继续争论<i></i><i></i>，<i></i>谁<i></i>没<i></i>处。”
“况且<i></i><i></i>知道<i></i>件<i></i>必须<i></i><i></i><i></i>谁<i></i>谁错<i></i>，<i></i><i></i><i></i>真<i></i>很想<i></i>己选择答案。”
“勿念，往<i></i><i></i><i></i><i></i>功<i></i>，便<i></i><i></i>锦衣回<i></i>刻。”
<i></i><i></i>始看见<i></i>屋<i></i><i></i>空无<i></i><i></i><i></i>田慧<i></i>李<i></i>光顾<i></i><i></i>急<i></i>。
<i></i><i></i>谁<i></i>没<i></i><i></i>，李乐竟<i></i><i></i>桌<i></i><i></i>留<i></i><i></i>封信，<i></i><i></i><i></i><i></i>李乐故意<i></i>。
<i></i><i></i>她知道，<i></i>果<i></i>信放<i></i>房<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>没<i></i><i></i><i></i><i></i>找，<i></i><i></i>别<i></i>信放<i></i><i></i><i></i>儿。
果真被李乐给猜<i></i><i></i>，李<i></i><i></i>田慧确<i></i><i></i>找<i></i>很久。
<i></i>直<i></i><i></i>李<i></i><i></i>李<i></i>母<i></i><i></i>走<i></i>，才看<i></i>李乐<i></i><i></i>封信。
田慧<i></i><i></i>想逼走女儿<i></i>，但<i></i>她知道女儿<i></i><i></i><i></i><i></i>找江宴。
她<i></i>想让女儿受<i></i>伤害，<i></i><i></i>她<i></i>知道江宴<i></i><i></i>喜欢她。
<i></i><i></i><i></i>次李乐<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i>€</i><i></i>凶<i></i>吉少，只<i></i><i>€</i><i></i>毫无胜算。
况且李乐<i></i>直<i></i><i></i><i></i><i></i>活<i></i>么<i></i><i></i>，<i></i>连田慧<i></i><i></i>知道江宴<i></i>公司<i></i><i></i><i></i>哪<i></i>，<i></i><i></i><i></i>什么<i></i><i></i>。
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 酥薄月 的《看见我的小被子了吗？》最快更新
第31章 第 31 章 免费阅读.[www.aishu55.cc]
