第108章 第108章
作品:《绝美炮灰ll[快穿]》 《绝美炮灰ll[快穿]》最<i></i>章节 第108章 第108章
五月<i></i>六<i></i><i></i>清晨<i></i><i></i>、距离武术<i></i>试尚<i></i>六<i></i>。
“<i></i>茜。”
“<i></i>茜茜，<i></i>床咯，<i></i>床跟哥哥吃早饭。”
韩东蹲<i></i>妈妈<i>ǹ</i>韩茜<i></i>卧室<i></i>，拿<i></i>妹妹<i></i>茜<i></i>头<i></i>，撩拨<i></i><i></i>茜<i></i>玲珑俏鼻，温声催促<i></i>。
啪。
<i></i>茜伸<i></i><i></i>嫩手，拍<i></i>拍韩东<i></i>手臂。
“<i></i>，<i></i><i></i>……哥哥……<i></i>茜<i></i>睡觉，<i></i><i></i><i></i>床。”她迷迷糊糊<i></i>看<i></i>看韩东，怔怔<i></i>神，琢磨<i></i><i></i><i></i>儿，随<i></i><i></i>脑袋转<i></i><i></i>向，背<i></i>韩东继续睡觉。
韩东耐<i></i><i></i>催促：“快<i></i>床，跟哥哥<i></i><i></i>吃早饭。”
“哥哥！”
“<i></i>茜<i></i>气啦！”
<i></i>茜<i></i><i></i>坐<i></i><i></i><i></i>，委屈巴巴<i></i>瞪<i></i>韩东，秀<i></i>散乱<i></i>。
“哈哈。”韩东<i></i><i></i>抱<i></i>妹妹<i></i>茜，走向客厅：“早睡<i></i>该早<i></i>，昨晚睡<i></i><i></i>么早，<i></i>想懒床，<i></i><i></i>快<i></i>岁<i></i>，<i></i><i></i><i></i>懒床哦。”
“哼，坏哥哥。”
<i></i>茜拿<i></i>己<i></i><i></i>脑袋，顶<i></i>顶哥哥<i></i><i></i>巴，只<i></i>满<i></i><i></i>情愿<i></i>接受早<i></i><i></i><i></i><i></i>。
<i></i><i></i>刻。
陈淑端<i></i>简单早餐走<i></i><i></i><i></i>，瞧<i></i>瞧韩东，哭笑<i></i><i></i>：“<i></i><i></i>孩<i></i>怎么<i></i><i></i>茜喊醒<i></i>，抓紧吃早餐，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>迟<i></i>。”
“迟<i></i><i></i>迟<i></i>，<i></i><i></i><i></i>快<i></i><i></i>考。”
韩东<i></i>副<i></i>无畏<i></i><i></i><i></i>，<i></i>整<i></i>暇<i></i>坐<i></i>椅<i></i><i></i>，安稳<i></i><i></i><i></i>若泰山。
嘎吱。
伴随<i></i>卧室门推<i></i>，<i></i>道低沉<i></i>咳嗽声，<i></i>背<i></i>响<i></i>：“咳咳。”
韩东回头<i></i>看，<i></i><i></i><i></i><i></i>早<i></i><i></i>爸爸韩闻志，<i></i>急忙<i></i>色道：“<i></i>刚刚<i>€</i><i></i>什么？<i></i><i></i>，绝<i></i><i></i><i></i>迟<i></i>，只<i></i><i></i><i></i>才<i></i>让<i></i>快乐，<i></i><i></i><i></i><i></i>幸福<i></i>源泉，<i></i><i></i>……”
<i></i>编<i></i><i></i><i></i><i></i>。
韩闻志翻<i></i><i></i>白眼：“臭<i></i><i></i>，快<i></i>吃早餐，<i></i><i></i>爸送<i></i><i></i><i></i>。”
“谨遵父<i></i><i></i><i></i>圣旨。”
韩东拱<i></i>拱手，将<i></i>劲顶<i></i><i></i>己<i></i>巴<i></i>妹妹<i></i>茜，递给妈妈，<i></i>口咽<i></i><i></i><i></i>煎鸡蛋，<i></i>口吃<i></i>。
<i></i><i></i>么希望。
<i></i><i></i><i></i>清晨<i></i>光，<i></i><i></i>慢<i></i>，再慢<i></i><i></i>。
……
五月<i></i>六<i></i><i></i><i></i>午<i></i><i></i>、<i></i><i></i>七班<i></i>教室。
靠墙第<i></i>排。
韩东稳稳坐<i></i>座位<i></i>，<i></i><i></i><i></i>桌<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>书摊<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>早已扔<i></i>桌<i></i><i></i>
<i></i>月<i>〾</i>久<i></i><i></i><i></i>错题<i></i>。
“季风<i></i>气候。”
“晨昏<i></i>，<i></i><i></i>，纬<i></i>。”
<i></i>暗暗嘀咕<i></i><i></i>声，<i></i>边翻<i></i>书<i></i>，<i></i><i></i>听<i></i>讲台<i></i><i></i><i></i>老师李明<i></i>讲课。
谷元亮<i></i>旁边坐<i></i>，满脸麻木，目瞪口呆。
<i></i><i></i><i></i>午。
已<i></i>整整<i></i><i></i>午<i></i>啊！
<i></i>桌韩东<i></i>似疯<i></i><i></i><i></i>，居<i></i>破<i></i>荒<i></i><i></i>**，且认清听讲每<i></i>节课，莫<i></i><i></i><i></i>灵受<i></i><i></i>什么刺激？
“<i></i>科<i></i>。”
“<i></i><i></i><i></i>武术<i></i>，<i></i>什么<i></i><i></i>**。武术<i></i>试<i></i>准考证<i></i>已<i></i><i></i>给<i></i><i></i>。”
谷元亮暗暗琢磨。
叮铃铃。
午休铃声响彻教<i></i>楼。
韩东收拾<i></i>桌<i></i><i></i><i></i>书<i></i>，神态<i></i>常<i></i>看向谷元亮，淡笑道：“<i></i>桌<i></i><i>⿺</i>午<i></i>哪儿吃，<i></i>跟<i></i><i></i><i></i>。”
“啊？”
谷元亮浑身<i></i>颤，愕<i></i>扭头，盯<i></i><i></i>桌韩东。
<i></i>市<i></i>验<i>⿺</i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>选择订餐，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>校<i></i>解决午饭问题，但<i></i>段<i></i><i></i>韩东基<i></i><i></i><i></i><i></i>校<i></i>课，更遑论共<i></i>吃饭。
……
<i></i>校<i></i>门口<i></i><i></i>条街。
<i></i><i></i>挂<i></i><i></i>宗麻辣烫<i></i><i></i>店<i></i>，挤满<i></i>市<i></i>验<i></i><i></i><i></i><i></i>，基<i></i><i></i><i></i><i></i><i>ǹ</i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>选择订餐。
“韩东。”
谷元亮坐<i></i><i></i><i></i>桌<i></i><i></i>侧，瞪<i></i>坐<i></i>旁边<i></i>韩东，欲言却止，最终<i></i><i></i><i></i>口道：“<i></i><i></i>底怎么<i></i>？<i></i>今<i></i>太异常<i></i>，究竟<i></i><i></i><i></i>什么<i></i>情，<i></i><i></i>给<i></i><i>€</i><i>€</i>？”
韩东瞥<i></i>眼谷元亮，摇头失笑。
<i>€</i><i>€</i>？
怎么<i>€</i>，<i>€</i><i></i>己昨<i></i><i></i>午活活打死<i></i><i></i><i></i><i>⿺</i><i></i>男<i></i>？
<i></i><i></i>。
<i></i>道惊喜声音响<i></i>：“韩东，<i></i><i></i><i></i>吃<i></i><i></i>啊，<i></i>座归<i></i><i></i>啦。”
穿<i></i>蓝白校服<i></i>张朦，挽<i></i>齐耳短<i></i>女<i></i><i></i>胳膊，将手<i></i><i></i><i></i>茶放<i></i><i></i><i></i>桌<i></i>另<i></i>侧。
韩东抬头看<i></i>看张朦，<i></i><i></i>头：“<i></i>。”
她<i></i>走<i></i><i></i><i></i>选菜，谷元亮便继续道：“<i></i>桌，<i></i><i></i>知道<i></i><i></i>苦恼什么，但<i>€</i><i></i>话，<i></i>看看<i></i>，<i></i><i></i>**<i></i>绩<i></i><i></i>，<i></i>没练武<i></i>赋，<i></i>境<i></i>很<i></i>般。”
“<i>ǹ</i><i></i><i></i>比，<i></i>已<i></i>非常优秀。”
“虽<i></i><i></i>清楚<i></i>烦恼什么，但<i></i>该<i>ǹ</i><i></i>考<i></i><i></i>吧，看<i></i><i></i>，<i></i><i></i>信没什么难<i></i>，<i></i><i></i>难<i></i>住<i></i>。”
谷元亮轻声<i>€</i><i></i>。
但<i></i><i></i>句话，憋<i></i><i></i><i></i>，<i></i>曾吐<i></i>：
“韩东，<i></i><i></i><i></i>很羡慕<i></i>，真<i></i>很羡慕。”
<i></i><i></i>。
<i></i>隐约明白<i></i><i></i><i></i><i></i>韩东<i></i>付<i></i><i></i>辛苦，<i></i><i></i>己做<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>坚持<i>ǹ</i>拼命。
韩东失笑道：“<i></i>桌，<i></i>么深情<i></i>安慰，<i></i>很感<i></i>，怎么办。”
“哈哈哈哈！”
谷元亮笑<i></i>眼角直颤，搭住韩东<i></i>肩膀：“<i></i>顿麻辣烫<i></i>请，况且<i></i><i></i><i></i>武术<i></i>呢，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>碰<i></i><i></i>麻烦，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>管。”
韩东微笑颔首。
若<i></i>谷元亮碰<i></i>麻烦，<i></i><i></i><i></i><i></i>竭尽<i></i><i></i><i></i>帮助！
<i></i><i></i>谷元亮<i></i><i></i><i></i><i></i>桌，更<i></i><i></i>武术<i></i>启<i></i>契<i></i>，便<i></i>谷元亮<i></i><i></i><i></i>枚铜币。
<i></i>且今<i></i><i></i><i></i>异常，老师看<i></i>眼<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>看<i></i>眼<i></i>，<i></i>真<i></i><i></i><i></i><i></i>己<i></i>，只<i></i>谷元亮<i></i><i></i>。<i></i>需<i></i>怀问候，哪怕问<i></i><i></i>句，<i></i><i></i>让<i></i><i></i><i></i>温暖。
韩东<i></i>带笑意，夹<i></i>筷<i></i>，挑<i></i><i></i>片土豆片，看<i></i><i></i><i></i><i></i>红色辣椒，摇摇头，<i></i>口咽<i></i><i></i><i></i>。
刹<i></i><i></i>，<i></i>股辣意侵袭嘴<i></i>，渗透脑海。
嘶！
韩东眼角<i></i>抖：“<i></i>么辣？”
谷元亮嘿嘿笑道：“<i></i><i></i>激<i></i><i></i>，<i></i>刚刚给<i></i>放<i></i><i></i>勺辣椒，<i></i><i></i>谢<i></i>。”
<i></i><i></i>边吃边聊<i></i>。
周围<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，却<i></i><i></i><i></i><i></i>偷偷瞄<i></i>韩东。谷元亮<i></i>笑声<i></i><i></i>听<i></i>清楚，明白<i></i>位清秀<i></i>韩东乃<i></i>武术<i></i>。
<i></i>校园<i></i>，武术<i></i>颇<i></i>威慑<i></i>。
<i></i><i></i><i></i><i></i>儿。
张朦<i>ǹ</i>短<i></i>女<i></i><i></i>别端<i></i>麻辣烫，坐<i></i>韩东<i>ǹ</i>谷元亮<i></i><i></i>侧，淑女般<i></i>品尝<i></i>麻辣烫。
<i>ǹ</i>她<i></i><i></i>比，韩东<i></i>吃<i></i>便<i></i><i></i>风卷残云。
“恩，<i></i>觉<i></i>……”韩东抹<i></i>抹嘴，看向谷元亮：“假<i></i><i></i>做错<i></i><i></i>件<i></i>，但<i></i><i></i>觉<i></i><i></i>悔，<i></i><i></i>觉<i></i>错误，<i></i><i></i>常吗。”
谷元亮皱皱眉，<i></i>待<i></i>口。
张朦撂<i></i>筷<i></i>，<i></i>话道：“<i></i><i></i><i></i>常，<i></i><i></i><i></i>强者思维。”
韩东摇头：“<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>。”
张朦蹙眉，抿<i></i>嘴看<i></i>看韩东，垂首品尝<i></i>麻辣烫。
五<i></i>钟<i></i>。
韩东<i>ǹ</i>谷元亮<i></i><i></i>头，<i>ǹ</i>张朦道<i></i><i></i>句，便<i></i>身离座。
张朦<i></i>怔，隐约察觉<i></i>韩东<i></i>异常。
她蹙眉望<i></i>韩东背影，紧跟<i></i>掏<i></i>手<i></i>敲击<i></i>文字消息，询问<i></i>底<i></i><i></i><i></i>什么<i></i>情。
“怎么回<i></i>儿。”
“马<i></i><i></i><i></i>武术<i></i>试<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>什么意
<i></i>，希望韩东<i></i>切顺利才<i></i>。”张朦抿<i></i>粉唇，暗暗祈祷，<i></i><i></i>担忧<i></i><i></i>待韩东回复。
<i></i>惜。
吃完<i></i>麻辣烫，走<i></i><i></i>校园<i></i>，张朦<i></i>没<i></i>收<i></i>韩东<i></i>回复。
“<i></i>朦。”齐耳短<i></i>女<i></i>挽<i></i>张朦手臂，低笑道：“<i></i><i></i><i></i>想<i></i>位韩东，刚才吃饭<i></i><i></i>候，怎么<i></i><i></i><i></i>看看。”
张朦摇头：“<i></i><i></i><i></i>朋友。”
短<i></i>女<i></i>暗暗<i></i>头，眼<i></i>闪<i></i><i></i><i></i>神色，<i></i>口道：“唉，<i></i><i></i>想想<i></i><i></i>呢，估计<i></i>考<i></i><i></i>很难再<i></i>见<i></i><i></i><i></i><i></i>。<i></i><i></i><i></i>朦<i></i><i></i><i></i>考入江南<i></i>府呢。”
言罢。
她<i></i><i>⿺</i>轻叹，忽<i></i>觉<i></i>韩东很<i></i>怜。
英雄气概<i></i>架<i></i>住冰冷<i></i><i></i>，估计韩东<i></i><i></i><i></i>考<i></i>普通<i></i><i></i>，<i></i>考<i></i><i></i>，必<i></i><i>ǹ</i>张朦<i></i>属<i></i><i></i><i></i>世界。
“韩东<i></i><i></i>真<i></i><i></i>悲。”
“再<i></i>威慑<i></i><i></i>武术<i></i>，<i></i><i></i><i></i>考<i></i>脆弱<i></i>很。”
短<i></i>女<i></i>暗暗感慨，想<i></i><i></i>己差<i></i><i></i><i></i>考入<i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>韩东<i></i>敬畏，顿<i></i>烟消云散，替<i></i>代<i>〾</i><i></i><i></i>怜悯。
<i></i><i></i>刻。
张朦左右看<i></i>看，轻声道：“韩东<i></i><i></i><i></i>江南<i></i>府。”
齐耳短<i></i>女<i></i>脸色微变，握<i></i>手<i></i><i></i>右手凝固半空，惊疑<i></i><i></i>道：“怎么<i></i><i></i>？<i></i>，<i></i>凭什么？”
张朦嫣<i></i><i></i>笑：“韩东<i></i><i></i>品武术<i></i>，必入<i></i>流<i></i>府。”
啪咔。
短<i></i>女<i></i>吓<i></i>松<i></i><i></i>手<i></i>，任<i></i>裹<i></i>塑料壳<i></i>手<i></i>砸<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>声<i></i>碎<i></i><i></i>响音。
……
校园<i></i><i></i>僻静角落、<i></i>午<i></i><i></i>。
韩东坐<i></i>泥土<i></i><i></i>，靠<i></i>柳树，听<i></i>远处传<i></i><i></i>笑闹声，感受<i></i>夏<i></i>暖风，脸<i></i>露<i></i>微笑。
<i></i><i></i>柳树枝叶垂<i></i><i></i><i></i>，挡住<i></i><i></i>视<i></i>。
忽<i></i>。
<i></i>道苍老<i></i>声音<i></i>背<i></i>响<i></i>：“<i></i><i></i>笑什么呢？”
什么！？
韩东<i></i>愣，猛<i></i>向<i></i>翻滚，警惕无比<i></i>回首。
<i></i><i></i><i></i><i></i>品武术<i></i>，哪怕<i></i>只兔<i></i><i></i>休想毫无<i></i>静<i></i>靠近<i></i>己，更何况<i></i><i></i><i></i><i></i>？
但<i></i>。
<i></i>韩东看清<i></i>站<i></i>柳树侧<i></i><i></i>白<i></i>老者<i></i>，瞳孔却猛<i></i>缩紧，<i></i>脏<i></i>停滞<i></i><i></i>拍：“宁老？”
站<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>宁老。
<i></i>知具<i></i>姓名<i></i>宁老，传授<i></i><i></i>武术<i></i>宁老，亦<i></i>让<i></i>品习武<i></i>士钱<i></i>谨慎恐惧<i></i>宁老。
“韩东<i></i><i></i>，<i></i>紧张什么。”
宁老叼<i></i><i></i>根烟，眯<i></i>眼睛，耷拉<i></i>眼皮向<i></i><i></i>抬，淡淡盯<i></i>韩东便<i></i><i></i>头猛兽<i></i>目光，淡漠无情，让<i></i><i></i><i></i><i></i>憷。
韩东挤<i></i>微笑，<i></i>待回<i></i>。
宁老吧唧吧唧嘴，伸手拽<i></i><i></i>根柳树枝条，随意撕扯<i></i>，似笑非笑<i></i>瞧<i></i>韩东：“杀<i></i><i></i>滋味<i></i>何。”
“什，什么！？”
韩东眼睛<i></i>瞪，忍<i></i>住退<i></i><i></i><i></i>步。
乍被道破<i></i><i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i>难<i></i><i></i>静。唯<i></i>安<i></i><i></i><i></i>，<i></i><i></i>属<i></i>校园僻静<i></i>角落，周围皆<i></i>树木，除非<i></i>喊<i></i>叫，否则<i></i>常声音根<i></i>传<i></i><i></i><i></i>。
“宁老，<i></i><i></i>话什么意思。”
韩东皱眉，看<i></i>脸庞褶皱、似笑非笑<i></i>宁老。
假<i></i><i></i>没感觉错<i></i>话……披<i></i>黑色皮衣<i></i>宁老，嘴角似乎带<i></i><i></i>股莫名<i></i>妙<i></i>亢奋？
“放<i></i>，放<i></i>。<i></i><i></i><i></i>担<i></i>。”
宁老眯<i></i>眼睛，温声安慰道：“<i></i><i></i>杀戮<i></i><i></i>解决问题<i></i>最<i></i><i></i>式。<i></i><i></i><i></i>仰仗<i></i><i></i><i></i>施舍，或者倚仗<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>情……比<i></i>求助钱<i></i>、蔺青梅，或者通<i></i><i></i>律手段、**<i></i>式。”
韩东抿<i></i>嘴，垂首低声道：“宁老<i>€</i><i></i><i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>想<i></i><i></i><i></i>么<i></i>。”
宁老吸<i></i>口烟，缓缓吐<i></i>：“<i></i>该庆幸<i></i>己没想<i></i>么<i></i>，否则<i></i>已<i></i>死<i></i>。”
韩东疑惑<i></i>看向宁老。
叽喳。
<i></i>只鸟儿飞<i></i>，啼叫回荡静谧树林<i></i>。
宁老缓缓抬<i></i>目光，<i></i>蔼<i></i><i></i>道：“父母遭<i></i>威胁尚<i></i>忍耐，<i></i><i></i><i></i><i></i><i></i><i></i>孩<i></i>。但<i></i><i></i>懦弱，没什么血<i></i>，却<i></i>配承担<i></i><i></i>厚望，没资格接触武术世界……<i></i>该怎么处<i></i><i></i>呢。”
<i>€</i><i></i><i>€</i><i></i>，<i></i>略微停顿<i></i><i></i><i></i>，仿佛<i></i>思考问题。
“唉。”
宁老轻叹<i></i>声，懒<i></i>费<i></i>考虑，微笑道：“想<i></i>想<i></i>，<i></i><i></i><i></i><i></i>捏死最省<i></i>。”
<style type=''text/css''>@font-face {font-family: ''yahei'';src: url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff2?t=1636233632821'') format(''woff2''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.woff?t=1636233632821'') format(''woff''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.ttf?t=1636233632821'') format(''truetype''),url(''//at.alicdn.com/t/font_2919911_2i2shtxohrx.svg?t=1636233632821#iconfont'') format(''svg'');}i{font-family: ''yahei'' !important;font-style: normal;}</style>
为您提供大神 一本正经咕 的《绝美炮灰ll[快穿]》最快更新
第108章 第108章 免费阅读.[www.aishu55.cc]
